Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się z pytaniem o wyjaśnienie, jakie świadczenia pielęgnacyjne należne są
Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się z pytaniem o wyjaśnienie, jakie świadczenia pielęgnacyjne należne są osobom przebywającym w domach pomocy społecznej, jak wygląda stan obecny oraz perspektywy ich udzielania oraz wyjaśnienie, jak w ocenie pana ministra kształtuje się dostępność do świadczeń zdrowotonych dla mieszkańców tych domów, przysługujących im na podstawie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym?
Jestem informowany przez moich wyborców, że w szeregu przypadkach dostępność ta jest niedostateczna, a w świetle występujących ostatnio zdarzeń stan ten może się jeszcze pogorszyć.
Mieszkańcy domów pomocy społecznej są uprawnieni do korzystania ze świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej na tych samych zasadach, co inni mieszkańcy danego obszaru. Świadczeń tych udzielają zakłady opieki zdrowotnej bądź lekarze rodzinni.
Biorąc pod uwagę takie okoliczności jak usytuowanie domów, sprawność, stan zdrowia pensjonariuszy, podstawową formą udzielania świadczeń powinna być wizyta lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w domu, co - zwłaszcza w przypadku lekarza rodzinnego - nie powinno zakłócać dostępności do jego świadczeń dla innych pacjentów.
W wielu przypadkach dostępność do świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej bywa dla mieszkańców domów ograniczona, bowiem świadczenia te są udzielane, przede wszystkim, ˝zwykłym˝ mieszkańcom terenu objętego podstawową opieką zdrowotną. Oprócz świadczeń zdrowotnych należnych mieszkańcom domów pomocy społecznej z tytułu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, co zapewnia im ustawa o puz, powinni mieć oni prawo również do innych świadczeń określonych w przepisach dotyczących pomocy społecznej (poza należnymi na podstawie przepisów o ochronie zdrowia psychicznego).
W ustawie o pomocy społecznej (w art. 2 ust. 1 pkt 12) mówi się wprawdzie, iż dom pomocy społecznej ma świadczyć na rzecz osób, które tego wymagają m.in. z powodu choroby, zaś w rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z dnia 15 września 2000 r. w sprawie domów pomocy społecznej przewiduje się, że są one m.in. przeznaczone dla przewlekle somatycznie chorych (§ 2 pkt 2), jednakże żaden z tych aktów prawnych nie przewiduje jednoznacznie, że mieszkańcom domów pomocy społecznej należą się świadczenia pielęgnacyjne. Można to wywodzić jedynie z konieczności istnienia w domu gabinetu zabiegowo-pielęgnacyjnego, przewidzianego przez załącznik nr 1 do powołanego rozporządzenia, i przepisów płacowych odnoszących się do pracowników zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych jednostek samorządu terytorialnego, w których przewiduje się wynagrodzenie dla pielęgniarki. Stan taki i coraz trudniejsza sytuacja jednostek samorządu terytorialnego, które obciążane są coraz nowymi zadaniami, bez jednoczesnego zapewnienia dostatecznych środków finansowych, sprawia, że poszukujące oszczędności samorządy ograniczają zatrudnienie pielęgniarek w domach pomocy społecznej. Biorąc pod uwagę charakter wielu z tych domów, konieczność zatrudnienia w nich personelu pielęgniarskiego nie budzi wątpliwości. Jednakże istniejący stan prawny tego nie gwarantuje, a tym bardziej sytuacja finansowa samorządów.
Czy zatem pan minister podziela pogląd o konieczności zatrudniania w domach pomocy społecznej personelu pielęgniarskiego i widzi potrzebę wprowadzenia takich uregulowań prawnych, które stan ten - na odpowiednim poziomie - zagwarantują, poprawiając zarazem dostępność świadczeń zdrowotnych dla pacjentów mieszkańców domów pomocy społecznej?
Jednocześnie proszę o przedstawienie oceny dostępności świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej dla mieszkańców domów pomocy społecznej z tytułu ich ubezpieczenia zdrowotnego dla wyjaśnienia, czy zdarzające się przypadki ograniczania tej dostępności mają charakter sporadyczny, wynikający z braków organizacyjnych, czy też jest to zjawisko o charakterze systemowym, wymagające dodatkowych kroków ze strony zainteresowanych ministrów.
Z poważaniem
Poseł Marek Sawicki
Warszawa, dnia 25 maja 2001 r.