Szanowny Panie Ministrze! Prawo karne jest to zespół norm określających, jakie czyny ze względu
Szanowny Panie Ministrze! Prawo karne jest to zespół norm określających, jakie czyny ze względu na ich społeczne niebezpieczeństwo są przestępstwami, jakie powinny być stosowane kary za ich popełnienie, oraz zasady odpowiedzialności karnej. Podstawową funkcją prawa karnego jest zwalczanie przestępstw uznawanych za szczególnie niebezpieczne dla interesu społecznego. Tę funkcję prawo karne realizuje przez:
1) ustanowienie zagrożeń karnych za przestępstwa,
2) stosowanie środków karnych,
3) wykonywanie kar.
W realizacji ustawy karnej wyróżnia się następujące zasady:
- zasadę terytorialną,
- zasadę podmiotową,
- zasadę przedmiotową,
- zasadę represji wszechświatowej.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (DzU z 1997 r. nr 88, poz. 553, z późn. zm.) jest najważniejszym aktem ustawodawczym w dziedzinie prawa karnego. Art. 209 Kodeksu karnego przewiduje karę pozbawienia wolności do 2 lat, ograniczenia wolności lub grzywny dla osoby, która uporczywie uchyla się od płacenia alimentów. Ściganie karne odbywa się na wniosek pokrzywdzonego. Mogą go wyręczyć organa opieki społecznej lub właściwa instytucja. Jeżeli pokrzywdzonemu przyznano świadczenie z Funduszu Alimentacyjnego, ściganie odbywa się z urzędu. Obowiązek alimentacyjny jest to powinność dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania, która obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Stosunkiem prawnym, z którego wynika obowiązek alimentacyjny, jest pokrewieństwo, przysposobienie i małżeństwo. Podstawą uzasadniającą roszczenie alimentacyjne jest niedostatek osoby żądającej alimentów. Rozmiar obowiązku alimentacyjnego określa sąd, uwzględniając usprawiedliwione potrzeby uprawnionego oraz możliwości majątkowe i zarobkowe zobowiązanego. Uporczywe uchylanie się od wypełniania obowiązku alimentacyjnego stanowi w świetle prawa karnego przestępstwo, o którym mówi wspomniany wyżej art. 209 Kodeksu karnego.
Mając na uwadze trudną sytuację osób płacących alimenty i osób osadzonych w więzieniach za przestępstwo niealimentacji oraz art. 209 Kodeksu karnego, mam pytania do pana ministra:
1. Czy pan minister jest świadom tego, iż resort Ministerstwa Sprawiedliwości, realizujący politykę umieszczania każdego bandyty w więzieniu, do którego zalicza się też osobę niepłacącą alimentów, prowadzi już do przepełniania więzień lub aresztów śledczych, co może wywołać wiele buntów wśród więźniów?
2. Czy pan minister jest świadom tego, iż dalsze umieszczanie w więzieniach osób niepłacących alimentów, nazywanych przez społeczeństwo przestępcami i kryminalistami, a w 80% będących życiowymi nieudacznikami, niepotrafiącymi odnaleźć się w gospodarce rynkowej, zwiększy coraz bardziej udział kosztów partycypowania budżetu państwa w ich utrzymaniu i finansowaniu więzień, biorąc pod uwagę i tak już jego trudną sytuację finansową?
3. Czy pan minister wie o tym, iż służby więzienne (penitencjarne) w więzieniach coraz częściej osadzają osoby niepłacące alimentów z recydywistami w jednych celach, o przeczy art. 3 Kodeksu karnego mówiącego, iż kary oraz inne środki przewidziane w tym kodeksie stosuje się z uwzględnieniem zasad humanitaryzmu, w szczególności z poszanowaniem godności człowieka?
Z poważaniem
Poseł Renata Szynalska
Kalisz, dnia 25 czerwca 2001 r.