Szanowny Panie Premierze! Otrzymałem wcześniej, przed paru laty, od organizacji reprezentujących szerokie rzesze lokatorów
Szanowny Panie Premierze! Otrzymałem wcześniej, przed paru laty, od organizacji reprezentujących szerokie rzesze lokatorów mieszkań zakładowych, postulaty domagające się szanowania przez wszystkie trzy władze w Polsce (parlament, rząd, sądy) dorobku życiowego setek tysięcy ludzi pracy, którzy kosztem swojej wieloletniej pracy oraz wyrzeczeń finansowych stali się przed 1990 r. posiadaczami skromnych, ale zaspokajających ich podstawowe potrzeby, mieszkań zbudowanych przez inwestorów społecznych. Parlament odpowiedział na wezwania lokatorów, uchwalając w dniu 14 kwietnia 2000 r. ustawę o zasadach przekazywania zakładowych budynków mieszkalnych przez przedsiębiorstwa państwowe (DzU nr 39, poz. 442). Ustawa ta w art. 3 zobowiązała nowych właścicieli byłych zakładowych domów wielomieszkaniowych, nabytych przed wejściem w życie ustawy, na wniosek lokatora uprawnionego do zamieszkania i zamieszkującego w tym lokalu w dniu jego nabycia, do przeniesienia na rzecz tego lokatora własności mieszkania w cenie nabycia, z uwzględnieniem wartości zwiększonej przez poniesione nakłady. W dniu 27 czerwca 2001 r. przedstawiciele Stowarzyszenia Obrony Lokatorów we Wrocławiu powiadomili mnie osobiście o tym, że cytowany wyżej przepis art. 3 ustawy z 14 kwietnia 2000 r. nie jest przestrzegany przez nowych właścicieli byłych zakładowych domów wielomieszkaniowych ani we Wrocławiu, ani w innych regionach kraju.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 118 ust. 2 regulaminu Sejmu RP, proszę uprzejmie pana premiera o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy jest realizowana prokuratorska kontrola przestrzegania prawa w zakresie respektowania uprawnień ok. 600 000 lokatorów byłych mieszkań zakładowych, uprawnień ustalonych w cytowanym wyżej art. 3 ustawy z 14 kwietnia 2000 r.?
2. Czy Urząd Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, wchodzący w skład Ministerstwa Rozwoju Regionalnego i Budownictwa, nadzoruje sposób przestrzegania cytowanego przepisu ustawowego przez nowych właścicieli byłych zakładowych domów wielomieszkaniowych? Czy czyni to inny organ rządowy?
3. Ile wniosków lokatorów z byłych zakładowych domów wielomieszkaniowych o przeniesienie na nich własności mieszkań zostało uwzględnionych przez nowych właścicieli tych domów według stanu na 30 kwietnia 2001 r.? Ile takich wniosków zostało złożonych przez lokatorów według stanu na 30 kwietnia 2001 r.?
4. Czy Ministerstwo Skarbu Państwa posiada zbiorczą ewidencję nowych właścicieli byłych zakładowych domów wielomieszkaniowych? Jak liczna jest ta grupa? Czy są to przedsiębiorcy prywatni o znanych nazwiskach i nieposzlakowanej opinii? Czy są wśród nich także cudzoziemcy?
5. Jakie motywy polityczne i ideologiczne (lub inne) kierowały czynnikami rządzącymi, gdy podjęły one w poprzedniej dekadzie decyzję o sprzedaniu 600 000 mieszkań zakładowych na utajnionym (jak napisali do mnie przedstawiciele ˝sprzedanych˝ lokatorów) rynku? Czy istnieje dokumentacja KERM dotycząca tych zagadnień?
6. Czy utworzenie spółdzielni lub innych firm zarządzających w imieniu lokatorów byłymi zakładowymi zasobami mieszkaniowymi nie byłoby racjonalnym oraz sprawiedliwym rozwiązaniem problemu zarządzania tym ogromnym majątkiem?
7. Kto jest autorem rozwiązania polegającego na uczynieniu źródłem zysków komercyjnych dla nielicznych tego ogromnego majątku, który został zbudowany przed 1990 r. w celu zagwarantowania ludziom pracy najemnej warunków godziwego życia? Czy nie należy zakwalifikować pozbawienia ludzi tych gwarancji jako naruszenia praw człowieka?
8. Czy u podstaw decyzji makroekonomicznej, o której mowa w punkcie 5 znajdowały się obiektywne ekspertyzy czy jedynie arbitralne rozstrzygnięcia motywowane ideologicznie i politycznie?
Z wyrazami szacunku
Poseł Janusz Dobrosz
Wrocław, dnia 29 czerwca 2001 r.