Szanowny Panie Ministrze! Od 1 stycznia 2002 r. obowiązuje rozporządzenie ministra finansów z dnia
Szanowny Panie Ministrze! Od 1 stycznia 2002 r. obowiązuje rozporządzenie ministra finansów z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie zwolnienia od cła towarów przywożonych w bagażu osobistym podróżnego (DzU 2001.148.1651). Na jego podstawie ograniczono ilość przywożonego do Polski alkoholu i papierosów przez osoby zamieszkałe w polskiej strefie przygranicznej. Skutki wspomnianej regulacji, których gros wiąże się z problemem, jaki stanowi poziom bezrobocia wynoszący w grudniu 2001 r. 17,4%, są następujące:
O 80% spadła liczba polskich klientów na promach w Zachodniopomorskiem.
W Nowym Warpnie upadło targowisko przygraniczne. Pracę miało tam kilkaset osób. Hale targowe, które znajdują się przy przeprawie, świecą teraz pustkami. Płatne parkingi strzeżone, które przed 1 stycznia zajmowało kilkaset pojazdów, wykorzystuje teraz zaledwie kilku kierowców. W zaistniałej sytuacji także ich właściciele muszą splajtować. Również armatorom nie będzie już się opłacało utrzymywać tylu promów co do tej pory, w związku z czym liczba zatrudnionych na nich marynarzy także ulegnie zmniejszeniu. Faktem jest, że ludzie przekraczający zbyt często granice narażali budżet państwa na straty, ale czy straty te można porównać z tymi, jakie wprowadza omawiane rozporządzenie na gruncie społecznym?
1. Ile zyska na takim rozwiązaniu budżet państwa?
2. Czy można winić ludzi za to, że wykorzystywali obowiązujące przepisy, aby utrzymać swoje rodziny, co w sytuacji obecnej skali bezrobocia nie jest zadaniem łatwym?
3. Czy resort finansów zdawał sobie sprawę z konsekwencji społecznych (tj. utraty zatrudnienia setek osób) wiążących się z wprowadzeniem omawianego rozporządzenia?
4. Czy zaostrzenie przepisów celnych na mocy omawianego rozporządzenia dotyczące wyłącznie osób mieszkających w strefie przygranicznej nie stanowi naruszenia konstytucyjnej zasady równości obywateli wobec prawa?
Z poważaniem
Poseł Tomasz Markowski
Warszawa, dnia 25 stycznia 2002 r.