Szanowny Panie Premierze! Jak wynika z opracowanego przez porozumienie organizacji pozarządowych pracujących na rzecz dzieci i osób z autyzmem oraz ich rodzin ˝Raportu o stanie opieki nad dziećmi i osobami dorosłymi z autyzmem w Polsce w 2000 roku˝, stan pomocy dzieciom i osobom dorosłym z autyzmem w Polsce godzi w ich prawa konstytucyjne, prawa człowieka i ratyfikowaną przez Polskę Konwencję o Prawach Dziecka.
Prawa te, zapisane w wyżej przywoływanych aktach prawnych, gwarantują wszystkim dzieciom dostęp do opieki zdrowotnej, oświaty i odpowiedniego standardu życia. W stosunku do dzieci z autyzmem są one w większości przypadków łamane.
W art. 68 konstytucji, oprócz stwierdzenia, że ˝każdy ma prawo do ochrony zdrowia˝ i że ˝obywatelom, ... władze publiczne zapewniają równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej...˝, w ust. 3 jest zapis, że ˝władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, ... osobom niepełnosprawnym...˝.
Umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Polskę mają prymat nad ustawami uchwalonymi przez polski parlament. Taką międzynarodową umową jest Konwencja o Prawach Dziecka, zatem jej zapisy są obowiązującym w Polsce prawem.
˝Raport o stanie opieki nad dziećmi i osobami dorosłymi z autyzmem w Polsce w 2000 r.˝ sporządzony został na podstawie wszystkich możliwych do uzyskania informacji zebranych przez 25 organizacji od 16 regionalnych kas chorych i wskazanych przez nie placówek opieki zdrowotnej (ZOZ), a także wyników ankiety, na którą odpowiedziało 190 rodzin z całego kraju.
Wyniki raportu dowodzą, jak dalece ta grupa społeczna jest w Polsce dyskryminowana i skazana na marginalizację. Prawa osób z autyzmem zapisane w Konstytucji RP oraz ustawach o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, o ochronie zdrowia psychicznego, o systemie oświaty oraz o pomocy społecznej gwarantujące im, jak wszystkim innym obywatelom RP, dostęp do opieki zdrowotnej, edukacji i zabezpieczenia społecznego są łamane. Ratyfikowane przez Polskę, a więc mające prymat nad ustawami, zapisy Konwencji o Prawach Dziecka zobowiązujące służby publiczne do szczególnej ochrony praw dzieci niepełnosprawnych w odniesieniu do tej grupy społecznej również nie są przestrzegane.
Wstępne dane z 2001 r. wskazują na dalsze pogorszenia sytuacji w całym kraju. Najgorzej jest w zakresie kontraktowania świadczeń zdrowotnych przez kasy chorych, ale i w innych dziedzinach należne świadczenia są coraz bardziej ograniczone, przede wszystkim z przyczyn finansowych.
Rodzice i profesjonaliści zrzeszeni w porozumieniu od lat zabiegają o stworzenie systemu kompleksowej pomocy dzieciom i osobom dorosłym z autyzmem oraz ich rodzinom - wciąż bezskutecznie. Jedynie reforma systemu oświaty otworzyła prawne możliwości zaspokojenia w większym niż dotychczas stopniu potrzeb dzieci z autyzmem, jednak w praktyce brak środków finansowych też znacznie spowalnia ten proces.
Od ubiegłego roku miał wejść w życie narodowy program ochrony zdrowia psychicznego, w którym obiecywano uwzględnić potrzeby dzieci i osób dorosłych z autyzmem i pokrewnymi zaburzeniami rozwoju (wg Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób są to całościowe zaburzenia rozwoju). Program do dziś nie został uchwalony, a w projekcie całościowe zaburzenia rozwoju nawet nie zostały wymienione.
Rodzice i profesjonaliści zrzeszeni w porozumieniu uważają za absolutnie niezbędne objęcie dzieci z autyzmem specjalnym międzynarodowym programem rozwoju kompleksowej pomocy zdrowotnej, edukacyjnej i socjalnej. Jak wynika z doświadczeń innych krajów istnieją coraz większe możliwości skutecznego leczenia i rehabilitacji autyzmu pod warunkiem wczesnego rozpoznania i wdrożenia kompleksowej terapii. Polska jest pod tym względem zapóźniona o ponad 20 lat w stosunku do krajów Unii Europejskiej czy USA, gdzie rozwój pomocy tym tak bardzo cierpiącym dzieciom i ich rodzinom stanowi obecnie jeden z priorytetów.
Rozwiązanie opisywanego problemu jest sprawą niezwykle pilną. Dalszy brak postępu w tej kwestii sprawi, że rodziny z całego kraju będą zmuszone dochodzić praw dzieci z autyzmem na drodze prawnej, w powołanych do tego instytucjach krajowych i zagranicznych. Jedynym efektywnym rozwiązaniem byłoby przyjęcie i realizacja rządowego (międzyresortowego) spójnego programu rozwoju systemu pomocy dzieciom i osobom dorosłym z autyzmem i pokrewnymi zaburzeniami rozwoju oraz ich rodzinom.
Wymaga tego również konieczność dostosowania pomocy osobom niepełnosprawnym w Polsce do standardów Unii Europejskiej. W 1996 r. Parlament Europejski przyjął Deklarację praw osób z autyzmem.
Biorąc powyższe pod uwagę, kieruję do pana premiera interpelację, jakie działania zamierza podjąć rząd RP w celu dostosowania poziomu opieki zdrowotnej dla osób z autyzmem do standardów europejskich?
Szanowny Panie Premierze! Jak wynika z opracowanego przez porozumienie organizacji pozarządowych pracujących na rzecz dzieci i osób z autyzmem oraz ich rodzin ˝Raportu o stanie opieki nad dziećmi i osobami dorosłymi z autyzmem w Polsce w 2000 roku˝, stan pomocy dzieciom i osobom dorosłym z autyzmem w Polsce godzi w ich prawa konstytucyjne, prawa człowieka i ratyfikowaną przez Polskę Konwencję o Prawach Dziecka.
Prawa te, zapisane w wyżej przywoływanych aktach prawnych, gwarantują wszystkim dzieciom dostęp do opieki zdrowotnej, oświaty i odpowiedniego standardu życia. W stosunku do dzieci z autyzmem są one w większości przypadków łamane.
W art. 68 konstytucji, oprócz stwierdzenia, że ˝każdy ma prawo do ochrony zdrowia˝ i że ˝obywatelom, ... władze publiczne zapewniają równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej...˝, w ust. 3 jest zapis, że ˝władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, ... osobom niepełnosprawnym...˝.
Umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Polskę mają prymat nad ustawami uchwalonymi przez polski parlament. Taką międzynarodową umową jest Konwencja o Prawach Dziecka, zatem jej zapisy są obowiązującym w Polsce prawem.
˝Raport o stanie opieki nad dziećmi i osobami dorosłymi z autyzmem w Polsce w 2000 r.˝ sporządzony został na podstawie wszystkich możliwych do uzyskania informacji zebranych przez 25 organizacji od 16 regionalnych kas chorych i wskazanych przez nie placówek opieki zdrowotnej (ZOZ), a także wyników ankiety, na którą odpowiedziało 190 rodzin z całego kraju.
Wyniki raportu dowodzą, jak dalece ta grupa społeczna jest w Polsce dyskryminowana i skazana na marginalizację. Prawa osób z autyzmem zapisane w Konstytucji RP oraz ustawach o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, o ochronie zdrowia psychicznego, o systemie oświaty oraz o pomocy społecznej gwarantujące im, jak wszystkim innym obywatelom RP, dostęp do opieki zdrowotnej, edukacji i zabezpieczenia społecznego są łamane. Ratyfikowane przez Polskę, a więc mające prymat nad ustawami, zapisy Konwencji o Prawach Dziecka zobowiązujące służby publiczne do szczególnej ochrony praw dzieci niepełnosprawnych w odniesieniu do tej grupy społecznej również nie są przestrzegane.
Wstępne dane z 2001 r. wskazują na dalsze pogorszenia sytuacji w całym kraju. Najgorzej jest w zakresie kontraktowania świadczeń zdrowotnych przez kasy chorych, ale i w innych dziedzinach należne świadczenia są coraz bardziej ograniczone, przede wszystkim z przyczyn finansowych.
Rodzice i profesjonaliści zrzeszeni w porozumieniu od lat zabiegają o stworzenie systemu kompleksowej pomocy dzieciom i osobom dorosłym z autyzmem oraz ich rodzinom - wciąż bezskutecznie. Jedynie reforma systemu oświaty otworzyła prawne możliwości zaspokojenia w większym niż dotychczas stopniu potrzeb dzieci z autyzmem, jednak w praktyce brak środków finansowych też znacznie spowalnia ten proces.
Od ubiegłego roku miał wejść w życie narodowy program ochrony zdrowia psychicznego, w którym obiecywano uwzględnić potrzeby dzieci i osób dorosłych z autyzmem i pokrewnymi zaburzeniami rozwoju (wg Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób są to całościowe zaburzenia rozwoju). Program do dziś nie został uchwalony, a w projekcie całościowe zaburzenia rozwoju nawet nie zostały wymienione.
Rodzice i profesjonaliści zrzeszeni w porozumieniu uważają za absolutnie niezbędne objęcie dzieci z autyzmem specjalnym międzynarodowym programem rozwoju kompleksowej pomocy zdrowotnej, edukacyjnej i socjalnej. Jak wynika z doświadczeń innych krajów istnieją coraz większe możliwości skutecznego leczenia i rehabilitacji autyzmu pod warunkiem wczesnego rozpoznania i wdrożenia kompleksowej terapii. Polska jest pod tym względem zapóźniona o ponad 20 lat w stosunku do krajów Unii Europejskiej czy USA, gdzie rozwój pomocy tym tak bardzo cierpiącym dzieciom i ich rodzinom stanowi obecnie jeden z priorytetów.
Rozwiązanie opisywanego problemu jest sprawą niezwykle pilną. Dalszy brak postępu w tej kwestii sprawi, że rodziny z całego kraju będą zmuszone dochodzić praw dzieci z autyzmem na drodze prawnej, w powołanych do tego instytucjach krajowych i zagranicznych. Jedynym efektywnym rozwiązaniem byłoby przyjęcie i realizacja rządowego (międzyresortowego) spójnego programu rozwoju systemu pomocy dzieciom i osobom dorosłym z autyzmem i pokrewnymi zaburzeniami rozwoju oraz ich rodzinom.
Wymaga tego również konieczność dostosowania pomocy osobom niepełnosprawnym w Polsce do standardów Unii Europejskiej. W 1996 r. Parlament Europejski przyjął Deklarację praw osób z autyzmem.
Biorąc powyższe pod uwagę, kieruję do pana premiera interpelację, jakie działania zamierza podjąć rząd RP w celu dostosowania poziomu opieki zdrowotnej dla osób z autyzmem do standardów europejskich?