Szanowny Panie Ministrze! W związku ze zmianą ustawy o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych
Szanowny Panie Ministrze! W związku ze zmianą ustawy o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego w art. 2 pkt 5 (DzU z 2002 r. nr 4, poz. 34) tejże ustawy czytamy: ˝Do ulgi 78% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego w pociągach osobowych i pospiesznych oraz autobusowego, na podstawie biletów jednorazowych lub miesięcznych imiennych, są uprawnione dzieci i młodzież dotknięte inwalidztwem lub niepełnosprawne; uprawnienie to obejmuje wyłącznie przejazd z miejsca zamieszkania lub miejsca pobytu do przedszkola, szkoły, szkoły wyższej, placówki opiekuńczo-wychowawczej, placówki oświatowo-wychowawczej, specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego, specjalnego ośrodka wychowawczego, ośrodka umożliwiającego dzieciom i młodzieży spełnianie obowiązku szkolnego i obowiązku nauki, ośrodka rehabilitacyjno-wychowawczego, domu pomocy społecznej, ośrodka wsparcia, zakładu opieki zdrowotnej, poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, i z powrotem˝.
W imieniu osób niepełnosprawnych pragnę przedstawić niedogodności, jakie sprawia wspomniany wyżej artykuł tym osobom oraz ich rodzinom. Wyłączenie ich z ulg na przejazdy pociągami ekspresowymi, a tym samym ograniczenie do pociągów osobowych i pospiesznych, spowodowało liczne przeszkody w dojazdach do wymienionych w ustawie instytucji. Ograniczenie to jest dużym uniedogodnieniem, ze względu na godziny odjazdów pociągów oraz ilość relacji ze stacji miejsca zamieszkania do stacji docelowej i odwrotnie. Jednocześnie chciałbym zwrócić uwagę na to, iż w tejże ustawie w art. 4 pkt 3 czytamy: ˝Do ulgi 37% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego w pociągach osobowych, pospiesznych i ekspresowych, na podstawie biletów jednorazowych, są uprawnieni (...) studenci, do ukończenia 26 roku życia˝. W tej sytuacji ograniczenie przejazdów studentów niepełnosprawnych do pociągów osobowych i pospiesznych powoduje, że czują się oni dyskryminowani. Umożliwienie tej grupie osób przejazdów ulgowych (78%) również pociągami ekspresowymi pozwoliłoby jej na podróżowanie w dogodniejszych - ze względu na stan zdrowia - godzinach.
Sądzę, że przedstawiony tu problem wymaga zrozumienia i przychylenia się do próśb osób niepełnosprawnych, dlatego pytam pana ministra:
1. Czy możliwe jest wprowadzenie ulg 78% na przejazdy pociągami ekspresowymi dla dzieci i młodzieży dotkniętej inwalidztwem lub niepełnosprawnej?
2. Jeśli uzna pan za niemożliwe wprowadzenie takich ulg, to jaką inną koncepcję pomocy mógłby pan zaproponować?
Z poważaniem
Poseł Stanisław Gudzowski
Warszawa, dnia 15 marca 2002 r.