Pragnę zwrócić uwagę pana premiera na funkcjonowanie i pozycję zakładów pracę chronionej na rynku
Pragnę zwrócić uwagę pana premiera na funkcjonowanie i pozycję zakładów pracę chronionej na rynku usług ochrony osób i mienia. Istnieje na tym rynku oczywiste naruszenie konstytucyjnej zasady równości podmiotów gospodarczych poprzez szczególne ustawodawstwo odnoszące się do zakładów pracy chronionej.
Uprzywilejowanie zakładów pracy chronionej wyraża się m.in.:
1) możliwością korzystania ze zwolnień podmiotowych od podatku VAT,
2) zwolnieniem z obowiązkowych składek PFRON,
3) zwolnieniem od niektórych podatków (np. od nieruchomości) i innych należności budżetowych (np. opłat od czynności cywilnoprawnych),
4) możliwością uzyskiwania subwencji z PFRON,
5) dostępem do kredytów na restrukturyzację zakładu, z czym wiąże się możliwość ich umorzenia nawe do wysokości 50%,
6) dofinansowywaniem do (50%) spłat odsetek od zaciągniętych kredytów bankowych,
7) ulgami w wysokości składek na ubezpieczenie społeczne,
8) nieuzasadnionym zwolnieniem od obowiązku szczególnego wyposażenia stanowisk pracy dla niepełnosprawnych pracowników ochrony.
Stałe wypieranie z rynku przedsiębiorców zatrudniających osoby pełnosprawne przez zakłady pracy chronionej przynosi budżetowi państwa straty, które szacuje się na kilka miliardów złotych rocznie. Nie występuję przeciwko osobom niepełnosprawnym, ale przeciwko patologii doprowadzonej do granic przyzwoitości. Występowanie zakładów pracy chronionej w koncesjonowanej działalności ochrony osób i mienia, branży wyjątkowo nienadającej się do wykorzystywania w procesach rehabilitacji zawodowej inwalidów, jest w ogóle dziwne. Uważam, że trzeba rozwijać mecenat państwa pozwalający na aktywność zawodową osób niepełnosprawnych, ale w sposób inny niż obecnie.
Paradoks obecnej sytuacji polega na tym, iż płacąc podatki i składki na PFRON zakłady nieposiadające statusu zakładu pracy chronionej dofinansowują swoją konkurencję, która jest zakładami pracy chronionej. Dużo bardziej sprawiedliwe jest wprowadzenie indywidualnych dopłat dla osoby niepełnosprawnej.
Moje pytania brzmią:
1. Czy istnieje możliwość, by pomoc państwa była kierowana bezpośrednio do osób niepełnosprawnych, a nie do firm? Co stoi na przeszkodzie, by tak się stało?
2. Na co wydawane są środki z PFRON w firmach, do których trafiają?
3. Czy potrzeba tak wielu pośredników, by pomoc dotarła do osób niepełnosprawnych, które rzeczywiście tej pomocy potrzebują?
4. Czy rząd pana premiera ma zamiar zająć się tymi kwestiami, a jeżeli tak, to jakie będą te propozycje?
Poseł Piotr Krzywicki
Warszawa, dnia 26 kwietnia 2002 r.