Panie Ministrze! Polska jest czwartym, po Korei Południowej, Japonii i Chinach, producentem statków. Polski
Panie Ministrze! Polska jest czwartym, po Korei Południowej, Japonii i Chinach, producentem statków. Polski przemysł stoczniowy, obejmujący stocznie oraz firmy z nimi kooperujące, jest jednym z większych pracodawców w kraju. Zrozumiały niepokój budzi więc zły stan finansowy przedsiębiorstw tej branży. Ich upadek może spowodować bowiem trudne do oszacowania straty, związane ze wzrostem bezrobocia w regionach, gdzie wiele osób jest już bez pracy, oraz z trwałą utratą udziału w rynku na rzecz konkurentów.
Scenariusz może być na szczęście zgoła inny. Pozytywne perspektywy istnienia i rozwoju przemysłu okrętowego zapewnić może bowiem jego konsolidacja. Planowane już od kilku lat stworzenie grupy przemysłowej z wiodącą rolą Stoczni Gdynia i ewentualnie Stoczni Szczecińskiej, obejmującej także część spółek poznańskich zakładów Hipolita Cegielskiego, głównie produkujących silniki okręgowe, do tej pory nie doczekało się pozytywnego finału. W rezultacie przedsiębiorstwa te znajdują się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Ze względu na problemy z płatnościami HCP SA wstrzymała dostawy silników do Stoczni Szczecińskiej. Doszło do zatrzymania produkcji. Tysiące pracowników wysłano na przymusowy urlop i w Szczecinie, i w Poznaniu. Mimo złej kondycji branży nadal jednak odsuwa się realizację, jak się wydaje, koniecznych zmian.
Jako posłowi woj. wielkopolskiego szczególnie leży mi na sercu sytuacja w Zakładach Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. Biorąc pod uwagę, że prawie 70% sprzedaży HCP SA to produkcja na potrzeby przemysłu stoczniowego, ubytek sprzedaży spowodowany zmniejszeniem dostaw do Stoczni Szczecińskiej nie będzie możliwy do zrekompensowania w krótkim czasie przychodami z innej działalności produkcyjnej. Z uwagi na ograniczenia terytorialne wynikające z umów licencyjnych HCP SA nie jest w stanie wykorzystać zwolnionych (w przypadku zmniejszenia dostaw silników do Stoczni Szczecińskiej) mocy produkcyjnych do produkcji silników dla potencjalnych odbiorców zagranicznych. Konieczna będzie trwała redukcja kosztów, w szczególności poprzez zmniejszenie zatrudnienia i indywidualnych płac pracowników.
W obecnej sytuacji jedynym wyjściem wydaje się konsolidacja Zakładów Hipolita Cegielskiego w Poznaniu oraz Stoczni Gdynia, której sytuacja finansowa oraz pozycja na rynku pozwoliłaby odegrać wiodącą rolę w utworzonej grupie przemysłowej. Połączenie obu spółek przyniosłoby znaczne oszczędności ze względu na przykład na scentralizowanie zarządzania, doprowadzenie do testowania silników na hamowni i ostateczny ich montaż już w stoczni (obecnie produkowane są one w Poznaniu, montowane i testowane w poznańskich zakładach HCP, a następnie demontowane i przewożone na wybrzeże do ponownego montażu i instalacji w statkach). Przy odpowiednio przeprowadzonym połączeniu spółek możliwe byłoby stworzenie silnego i konkurencyjnego koncernu, do którego należałoby zastanowić się, czy aby nie dołączyć również Stoczni Szczecińskiej oraz innych przedsiębiorstw tej branży lub produkujących na rzecz tej branży. Spółki te jednak mają różny stan właścicielski, a te, których właścicielem lub przeważającym akcjonariuszem jest skarb państwa, nie będą mogły podjąć stosownych działań bez przyzwolenia ˝państwowego właściciela˝.
W związku z powyższym kieruję do pana ministra następujące pytania:
1. Jakie są plany ministra skarbu państa dotyczące przedsiębiorstw działających w branży przemysłu stoczniowego, lub na jego rzecz, np. HCP czy Huty Częstochowa?
2. Jakie kroki podjęto w celu poprawy dramatycznej sytuacji w polskim przemyśle okrętowym i przedsiębiorstwach współpracujących?
3. Czy MSP rozważa udział Stoczni Gdańskiej w procesie prywatyzacji H. Cegielski - Poznań SA i jak ocenia takie rozwiązanie?
4. Czy zdaniem pana ministra konsolidacja przedsiębiorstw tego sektora może dać szansę na poprawę sytuacji ekonomicznej czy też trzeba poszukiwać innych rozwiązań?
5. Czy w obliczu nieuczciwej konkurencji przemysłu stoczniowego innych krajów, szczególnie azjatyckich, takich jak Chiny i Korea, przewiduje się stosowanie instrumentów wspierających rodzimych producentów, a jeśli tak, to jakie?
Z poważaniem
Poseł Adam Stanisław Szejnfeld
Warszawa, dnia 18 kwietnia 2002 r.