Szanowny Panie Ministrze! Jednym z najważniejszych priorytetów rządu premiera Leszka Millera jest bezpieczeństwo publiczne.
Szanowny Panie Ministrze! Jednym z najważniejszych priorytetów rządu premiera Leszka Millera jest bezpieczeństwo publiczne. W zakresie praw i obowiązków obywatelskich Konstytucja RP z 1997 r. w art. 5 stanowi, iż to Rzeczpospolita Polska zapewnia bezpieczeństwo obywateli. Idąc dalej, także Karta Podstawowych Praw Unii Europejskiej w art. 6 stwierdza, iż każdy ma prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego, jednocześnie regulując art. 48 ust. 2, iż każdemu oskarżonemu gwarantuje się poszanowanie prawa do obrony.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (DzU z 1997 r. nr 90, poz. 557, ze zm.) oraz rozporządzenia, w tym rozporządzenie do ministra sprawiedliwości z dnia 12 listopada 1998 r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (DzU z 1998 r. nr 154, poz. 1012), określają uregulowania prawne dotyczące zakładów karnych i aresztów śledczych.
W myśl art. 68 i 208 Kodeksu karnego wykonawczego zakłady karne i areszty śledcze podlegają ministrowi sprawiedliwości. Zakłady karne, w których wykonuje się karę pozbawienia wolności, dzielą się na: zakłady karne dla młodocianych, odbywających karę po raz pierwszy, recydywistów penitencjarnych i odbywających karę aresztu wojskowego. Wedle art. 70 § 1 i 2 Kodeksu karnego wykonawczego wyżej wspomniane zakłady karne mogą być organizowane jako zakłady karne typu zamkniętego, półotwartego i otwartego. Zakłady te różnią się w szczególności stopniem zabezpieczenia izolacji skazanych oraz wynikającymi z tego ich obowiązkami i uprawnieniami w zakresie poruszania się w zakładzie i poza jego obrębem.
Według rzecznika praw obywatelskich wprowadzenie przez Kodeks karny wykonawczy trzech systemów wykonywania kary pozbawienia wolności do dziś nie rozwiązało problemów polskiego systemu penitencjarnego, a zwłaszcza systemu tzw. programowego oddziaływania. Po przeprowadzeniu analizy danych statystycznych i sondażu w losowo wybranych zakładach karnych stwierdzono, iż tylko jedna trzecia skazanych młodocianych odbywających karę pozbawienia wolności przebywała w zakładach karnych typu półotwartego, pozostała ilość w zakładach zamkniętych.
Mając na uwadze trudną sytuację finansową resortu sprawiedliwości oraz wagę problemu, jakim jest przeludnienie w zakładach karnych i aresztach śledczych, uprzejmie proszę pana ministra o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:
1. Czy pan minister zgadza się z opiniami teoretyków i specjalistów z zakresu prawa karnego, iż obecny polski system penitencjarny w wielu przypadkach nie przygotowuje młodocianych do samodzielnego i uczciwego życia na wolności, tj. m.in. do zdobycia wykształcenia i zawodu, uzyskania pracy czy poddania leczeniu odwykowemu?
2. Czy pan minister i rząd RP zdają sobie sprawę z tego, iż dalsze coraz mniejsze partycypowanie budżetu państwa w finansowaniu służb penitencjarnych nie przyczyni się do rozwoju rządowego programu poprawy bezpieczeństwa publicznego, a jedynie spowoduje wzrost przestępczości w kraju?
3. Czy pan minister podejmie działania legislacyjne zmierzające do wprowadzenia przepisów prawnych zapewniających zwiększenie liczby etatów wychowawców, psychologów i psychiatrów, rozwój odpłatnego zatrudnienia więźniów, zmniejszenie przeludnienia w zakładach karnych i jego skutków czy też zwiększenia dla młodocianych liczby zajęć kulturalno-oświatowych i sportowych?
Z poważaniem
Poseł Renata Szynalska
Kalisz, dnia 16 września 2002 r.