Szanowny Panie Ministrze! Ustawa, o której mowa wyżej, jest w założeniu bardzo dobra, ponieważ
Szanowny Panie Ministrze! Ustawa, o której mowa wyżej, jest w założeniu bardzo dobra, ponieważ znajdują się nowe możliwości udzielania pomocy dla ludzi bezdomnych, bezrobotnych, bez prawa do zasiłku i ludzi, którzy podlegają wykluczeniu społecznemu, np. alkoholikom i narkomanom. Problemem jest jednak fakt, że źródłem finansowania mają być środki z budżetu przeznaczonego na profilaktykę i rozwiązywanie problemów alkoholowych gminy. W rzeczywistości uszczupli to środki przeznaczone w chwili obecnej na profilaktykę i rozwiązywanie problemów alkoholowych i pomoc tę sprowadzi do zera, w zależności od skali problemu w danej gminie.
Funduszy na wykonanie tej ustawy (projektu) i tak będzie za mało. Środki, którymi dysponował miejski program profilaktyki, są środkami skromnymi, ale w pełni wykorzystanymi i niepozwalającymi na rozwinięcie programu walki z uzależnieniami i okrojenie ich poprzez wprowadzenie do realizacji nowej dodatkowej ustawy spowoduje załamanie realizacji bieżącej działalności. W ten sposób obarcza się gminy dodatkowymi zadaniami bez ustalania możliwości pozyskania środków na ich realizację.
Pytanie: Czy projektodawcy ustawy o zatrudnieniu socjalnym nie powinni skonfrontować brzmienia art. 7 ustawy z istniejącą ustawą o wychowaniu w trzeźwości i po konsultacjach z przedstawicielami gmin lub Państwową Agencją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych poszukać nowych możliwości finansowania kosztów utworzenia centrów integracji społecznej.
Ponieważ uwagi powyższe wpłynęły do mojego biura poselskiego od pracowników zajmujących się profilaktyką antyalkoholową, do której dołączono opinię prawną, pozwalam sobie opinię tę dołączyć do mojej interpelacji.*)
Z poważaniem
Poseł Marcin Wnuk
Warszawa, dnia 30 października 2002 r.