Szanowny Panie Ministrze! Od pewnego czasu obserwujemy nasilające się zjawisko ubożenia społeczeństwa. Każdego dnia
Szanowny Panie Ministrze! Od pewnego czasu obserwujemy nasilające się zjawisko ubożenia społeczeństwa. Każdego dnia masowo powiększa się grono osób zarejestrowanych w urzędach pracy. Niestety, większość osób widniejących w ewidencjach tychże urzędów nie ma prawa do zasiłku.
Wielomiesięczne, a w wielu przypadkach nawet kilkuletnie pozostawanie bez pracy zmusza ludzi do szukania pomocy w ośrodkach pomocy społecznej. Ośrodki pomocy społecznej realizują wypłaty świadczeń obligatoryjnych i fakultatywnych.
Pracownicy mojego biura poselskiego przeprowadzili rozmowy z Dyrekcją Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi. Z uzyskanych informacji wynika, że środki przekazywane ośrodkom pomocy społecznej wystarczają zaledwie na realizację świadczeń obligatoryjnych, takich jak: renty socjalne, zasiłki gwarantowane, świadczenia na rzecz dzieci umieszczonych w rodzinach zastępczych itp.
Na terenie Łodzi nie ma większych problemów z finansowaniem zadań pomocy społecznej o charakterze obligatoryjnym. Natomiast z ogólnych informacji wynika, że w innych częściach kraju problemy dotyczące wypłaty świadczeń obligatoryjnych nie są wcale rzadkością. Zdarzają się ograniczenia m.in. w wypłacie świadczeń obligatoryjnych na rzecz dzieci z rodzin zastępczych oraz na usamodzielnianie wychowanków placówek opieki.
Jednakże zatrważające jest zjawisko całkowitego zaprzestania wypłacania zasiłków okresowych. Zasiłki okresowe są, czy raczej były, najpopularniejszą formą udzielania pomocy dla osób o niskich dochodach.
Jestem przerażony informacją, że w bieżącym roku nie został przyznany w Łodzi ani jeden zasiłek okresowy. Pracownicy ośrodków pomocy społecznej są bezradni w tej sytuacji. W miarę możliwości starają się przyznawać jednorazowe zasiłki celowe. Kwoty tych zasiłków są zdumiewająco niskie. Wynoszą one od 30 do 50 zł. Jedna rodzina ma szansę na skorzystanie z tej formy pomocy ok. 5 razy w roku. Pracownicy ośrodków pomocy społecznej stoją często w obliczu dramatycznych wyborów, czy udzielić pomocy jednej rodzinie w kwocie 50 zł czy pięciu rodzinom w kwocie po 10 zł. Przy wyborze pierwszej możliwości cztery rodziny nie otrzymają nic.
W chwili obecnej brakuje również pieniędzy na dożywianie dzieci w szkołach. Przyznane środki są kroplą w morzu wobec zgłaszanych potrzeb.
W związku z powyższym zwracam się do pana ministra z pytaniem: kiedy ta sytuacja ulegnie poprawie, jakie są planowane środki zaradcze i czy są szanse, że w przyszłym roku będzie przekazana ośrodkom pomocy społecznej kwota, która wystarczy nie tylko na realizację zadań obligatoryjnych, ale również na realizację świadczeń fakultatywnych?
Z wyrazami szacunku
Poseł Krzysztof Rutkowski
Łódź, dnia 6 listopada 2002 r.