Szanowny Panie Ministrze! Liczne kontakty z przedsiębiorcami prowadzącymi działalność gospodarczą na terenie woj. kujawsko-pomorskiego
Szanowny Panie Ministrze! Liczne kontakty z przedsiębiorcami prowadzącymi działalność gospodarczą na terenie woj. kujawsko-pomorskiego przysparzają szeregu informacji z zakresu funkcjonowania obrotu gospodarczego w naszym kraju, licznych nieprawidłowości w rozliczeniach między podmiotami gospodarczymi oraz trudności w zapewnieniu płynności finansowej poszczególnych firm. Nie ulega wątpliwości, iż źródłem takiego stanu rzeczy jest wciąż niezadowalająca sytuacja gospodarcza, w jakiej znajduje się nasz kraj. Wielu przedsiębiorców wskazuje jednak na dodatkowy aspekt tego zjawiska w postaci niedostatku mechanizmów prawnych pozwalających na skuteczną egzekucję i pociągnięcie do odpowiedzialności nie tylko cywilnej, ale również karnej osób naruszających przepisy Kodeksu karnego zawarte w części dotyczącej przestępstw przeciwko obrotowi gospodarczemu.
W momencie wejścia w życie Kodeksu karnego, a następnie wprowadzenia jego zmiany regulującej brzmienie art. 299 K.k., wydawało się, że te na wskroś nowoczesne przepisy pozwolą na zapewnienie bezpieczeństwa obrotu gospodarczego i poprawią skuteczność ścigania tzw. ˝przestępstw gospodarczych˝. Tymczasem zdaniem wielu pokrzywdzonych dotychczas nie zaobserwowano realnej poprawy sytuacji, a nawet doszło do wzrostu liczby przestępstw z art. 300 - 303 K.k. i dodatkowo z art. 286 K.k. Zdaniem zainteresowanych, w sytuacjach ewidentnego wyłudzenia, wyprowadzenia mienia spod egzekucji czy zaspokajania wybranych wierzycieli z pokrzywdzeniem innych, organy ścigania w ogóle nie podejmują postępowania karnego, pozostawiając kwestie dochodzenia roszczeń nieskutecznej egzekucji sądowej.
Oczywiście kwestia oceny poszczególnych przypadków i zaistnienia przesłanek do wszczęcia postępowania karnego każdorazowo może być poddana kontroli sądu, niemniej należy się zastanowić, czy wobec obserwowanej praktyki umarzania większości postępowań z uwagi na brak znamion czynu zabronionego mamy do czynienia z prawidłowym sformułowaniem regulacji kodeksowych.
W związku z powyższym proszę pana ministra o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Ile postępowań karnych w sprawach przestępstw z art. 296-308 K.k. oraz art. 286 K.k. zakończyło się skierowaniem do sądów aktów oskarżenia w latach 1999, 2000, 2001 i 2002?
2. Jak pan ocenia funkcjonowanie ww. przepisów i czy konieczne są pańskim zdaniem zmiany ich treści?
3. Czy po wprowadzeniu nowelizacji art. 299 K.k., określającej znamiona przedmiotowe przestępstwa prania brudnych pieniędzy, przepis ten doprowadził w praktyce do pociągnięcia do odpowiedzialności karnej jakichkolwiek osób?
Z wyrazami szacunku
Poseł Bogdan Lewandowski
Toruń, dnia 26 listopada 2002 r.