Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (tekst
Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (tekst jednolity: DzU nr 111, poz. 1178 ze zm.), która weszła poza nielicznymi przepisami w życie z dniem 1 stycznia 2001 r. określa zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na terytorium RP oraz zadania organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego w zakresie działalności gospodarczej.
W myśl art. 7 pierwotnej ustawy przedsiębiorca, czyli osoba fizyczna, prawna oraz niemająca osobowości prawnej spółka prawa handlowego, która zawodowo, we własnym imieniu podejmuje i wykonuje działalność gospodarczą, może ją podjąć po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców; zasady otrzymania tego wpisu określają przepisy odrębnej ustawy. Wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta.
Art. 88 b ust. 2 ww. ustawy zawiera elementy wymagane do jego zgłoszenia, w tym m.in. oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu przedsiębiorcy, a jeżeli stale wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania - również wskazanie siedziby i adresu zakładu głównego, oddziału lub innego miejsca.
Tymczasem po skreśleniu art. 88 b ust. 3 ustawy Prawo działalności gospodarczej w wyniku jej nowelizacji, wymagającego, aby do zgłoszenia wpisu do ewidencji działalności gospodarczej był dołączony dokument potwierdzający tytuł prawny przedsiębiorcy do lokalu (nieruchomości) stałego miejsca jej wykonywania, zachodzą niepokojące sytuacje, w których do ww. ewidencji podawane są adresy prywatnych osób niezwiązanych z działalnością gospodarczą, bez ich zgody i wiedzy. Osoby, które posługują się tymi adresami w ww. celu, nie są znane osobom poszkodowanym, które dowiadują się o tym w momencie, gdy na ich adres przychodzi korespondencja kierowana do przedsiębiorcy.
Wobec powyższego uprzejmie proszę pana ministra o udzielenie odpowiedzi na nurtujące mnie pytania:
1. Czy pan minister nie uważa, iż skreślenie przepisu prawnego, tj. art. 88 b ust. 3 ustawy Prawo działalności gospodarczej, powodujące powstawanie opisanych wyżej przypadków, utrudni osobom poszkodowanym możliwość jakiejkolwiek obrony w ewentualnych procesach sądowych, ponieważ wnioski o wykreślenie tychże osób z ewidencji nie mogą być uwzględnione przez organ ewidencyjny, gdyż zmiany adresu w myśl przepisów tejże ustawy mogą być dokonane tylko na wniosek przedsiębiorcy, którymi de facto te osoby nie są, naruszając w ten sposób zapewnione w Konstytucji RP prawa obywatelskie oraz przepis ustawy o ochronie danych osobowych?
2. Czy zdaniem pana ministra skreślenie przepisu ww. ustawy powstałe w drodze jej nowelizacji, powodujące zachodzenie ww. sytuacji, miało w swej istocie racjonalne uzasadnienie?
3. Czy pan minister podejmie niezbędne działania legislacyjne mające na celu przywrócenie cytowanego wyżej artykułu do przepisów ustawy Prawo działalności gospodarczej?
Z poważaniem
Poseł Renata Szynalska
Kalisz, dnia 17 stycznia 2003 r.