W roku obchodzonym jako Europejski Rok Osób Niepełnosprawnych otrzymałam wiele krytycznych wystąpień w związku
W roku obchodzonym jako Europejski Rok Osób Niepełnosprawnych otrzymałam wiele krytycznych wystąpień w związku ze zmianami w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych. Pragnę pokrótce przedstawić przedstawiony mi problem i w związku z nim zadać pytanie:
1. Kryteria, które decydowały o skierowaniu osoby niepełnosprawnej do rehabilitacji w warsztacie terapii zawodowej, spowodowały, że osoby będące uczestnikami tych warsztatów mają bardzo małe szanse na podjęcie zatrudnienia nawet w warunkach pracy chronionej.
Znowelizowana ustawa w art. 10a.5 przewiduje, że rada programowa warsztatu, dokonując oceny postępu rehabilitacji, ma brać pod uwagę przede wszystkim postępy w rehabilitacji umożliwiające podjęcie zatrudnienia, a w razie złych rokowań w tym względzie skierować osobę do ośrodka wsparcia w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej. Dla wielu osób upośledzonych umysłowo jest to jedyna forma zajęcia, pozwalająca im na opuszczenie domu, rehabilitację społeczną i kontakt z otoczeniem, a ich rodzicom na podejmowanie pracy zawodowej. Biorąc to pod uwagę, proszę o odpowiedź:
1. Czy planuje się przeznaczenie środków na zwiększenie bazy domów dziennego pobytu lub innych placówek dających tym osobom szanse na kontynuowanie procesu rehabilitacji społecznej, rozpoczętego w warsztacie terapii zajęciowej?
2. Czy ministerstwo planuje przekazanie środków na działalność warsztatów terapii zajęciowej w domach pomocy społecznej?
Z wyrazami szacunku
Poseł Maria Nowak
Warszawa, dnia 6 marca 2003 r.