Szanowny Panie Ministrze! Miejscowe plany ogólne zagospodarowania przestrzennego miast sporządzone według ustawy o zagospodarowaniu
Szanowny Panie Ministrze! Miejscowe plany ogólne zagospodarowania przestrzennego miast sporządzone według ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. utraciły moc z dniem 1 stycznia 2003 r. Od tego dnia w obszarze miast obowiązują plany sporządzone po 1 stycznia 1995 r. oraz do końca roku 2003 ustalenia planu dotychczasowego dla obszarów objętych uchwałami Rady Miejskiej o przystąpieniu do sporządzania planów podjętymi do 31 grudnia 2002 r. Brak planu wywołuje obowiązek rozstrzygania wniosków o warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w drodze rozpraw administracyjnych, uzgodnień i potwierdzeń zgodności z prawem, co wydłuży na wiele miesięcy proces wydawania decyzji w najprostszych sprawach.
Postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zagospodarowania i zabudowy terenu dla inwestycji celu publicznego prawie w całym obszarze miasta podlegać będą zawieszeniu. W sposób niedający się ustalić spowolni to cały proces uzyskiwania decyzji i w przypadku zadań celu publicznego w obecnym stanie prawnym wydłuży do kilku nawet lat.
Planowana rządowa nowelizacja ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie poprawi sytuacji, a wręcz przeciwnie, wydaje się, iż zakłóci stabilność prawa i przerwie proces ciągłości w sferze planowania przestrzennego.
W związku zatem z rządową propozycją nowelizacji ustawy zapytuję:
Czy nowela nie pozbawi gmin prawa do kształtowania ładu przestrzennego?
Czy nie narazi gmin na dodatkowe, trudne do oszacowania koszty związane z przeprowadzeniem rozbudowanej procedury ˝studium˝ przy jego niejasnej roli w procesie planistycznym?
Czy nie spowoduje ona zwiększenia przypadków samowoli budowlanej?
Czy nie spowoduje chaosu zagospodarowania przestrzennego kraju przez zaniechanie obowiązku sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla całego obszaru gminy?
Z poważaniem
Poseł Jacek Falfus
Warszawa, dnia 10 marca 2003 r.