System pomocy socjalnej, w tym powiatowe centra pomocy rodzinie są wciąż niedoinwestowane i działają
System pomocy socjalnej, w tym powiatowe centra pomocy rodzinie są wciąż niedoinwestowane i działają w sposób daleki od doskonałości. Scentralizowanie finansów państwa oraz brak środków na rozwój służb pomocy dziecku i rodzinie powodują frustrację wielu pracowników systemu. W tej sytuacji należy jednak robić wszystko, aby system ten mógł się rozwijać.
Zmiana powoduje powrót do sytuacji, w której sprawami opieki instytucjonalnej zajmuje się Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu oraz kuratoria oświaty, a domy dziecka stają się instytucjami oświatowymi. Sytuacja taka powoduje zniweczenie kilkuletnich wysiłków tworzenia jednorodnego systemu pomocy dziecku i rodzinie w ramach systemu pomocy socjalnej, w którym instytucje opiekuńcze stają się ostatnim elementem pomocy dziecku i rodzinie. Zmiana taka jest również sprzeczna z rozwiązaniami stosowanymi w Unii Europejskiej. Poważnie utrudnia starania o budowę ogólnokrajowego i lokalnych systemów pomocy dziecku i rodzinie oraz instytucji opiekuńczych jako wielofunkcyjnych placówek zorientowanych na potrzeby lokalne. Zreformowane domy dziecka miały się stać lokalnymi ośrodkami pomocy rodzinie, skupiającymi w sobie pomoc profilaktyczną, poradniczą, interwencyjną i opiekę całkowitą. Utrudni oddziaływanie wielu domów dziecka na rodziny wychowanków. Utrudni pracę pracowników socjalnych oraz praktycznie uniemożliwi współpracę domów dziecka z pracownikami ośrodków pomocy społecznej. Zagrozi to wydłużeniem czasu pobytu dzieci w placówkach oraz izolowaniem dzieci od rodzin naturalnych.
1) Czy pani minister zamierza izolować dzieci od rodzin naturalnych?
2) Czy jest to zgodne z prawem i konstytucją?
Z poważaniem
Poseł Józef Laskowski
Warszawa, dnia 9 marca 2003 r.