Wprowadzona zapisem art. 144 ust. 2 w ustawie z 27 kwietnia 2001 r. Prawo
Wprowadzona zapisem art. 144 ust. 2 w ustawie z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (DzU nr 62, poz. 627) zmiana jest faktycznie zmianą filozofii podejścia do ochrony środowiska. W myśl starych przepisów dopuszczona była każda działalność pod warunkiem, że nie naruszała standardów w obszarach, które podlegały ochronie (czyli wszystkich terenów poza przemysłowymi). Nowa ustawa nakazuje przedsiębiorstwom zamykanie się z ponadnormatywnym oddziaływaniem w obszarze swojej własności, niezależnie od tego co znajduje się za granicą tej własności.
Nowy zapis szczególnie dotkliwie uderzył w duże przedsiębiorstwa, które w wyniku przemian gospodarczych kraju uległy podziałowi na mniejsze. Instalacje budowane zgodnie z przepisami lub dostosowane do nich na drodze kosztownych inwestycji przestały spełniać normy. Bez zmian w technologii czy wielkości produkcji, bez zaostrzania standardów (dopuszczalnych stężeń) w środowisku. Jedynie w wyniku zmiany granicy działki. Nowe przepisy wprowadzają także utrudnienia inwestycyjne. A w niektórych przypadkach mogą uniemożliwić rozwój.
Przytoczenie argumentu, że nowelizacja przepisów służy ochronie pracowników sąsiednich przedsiębiorstw, jest nieuzasadnione, gdyż wprowadzone przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy normy na stanowiskach pracy są od 100 do 1000 razy wyższe niż te, które wyznaczają standardy w ochronie środowiska. Szczegółowe przedstawienie problemu wraz z uproszczonymi schematami rysunkowymi zawiera załączony opis ˝Zmiany emisji dopuszczalnych w przypadku podziału przedsiębiorstwa na mniejsze jednostki organizacyjne˝ - zał. nr 1.*)
Rozwiązaniem wyżej wymienionego problemu jest wyłączenie ze strefy obowiązywania standardów emisyjnych terenów określonych w planach zagospodarowania przestrzennego jako obszary działalności przemysłowej. Takie rozwiązanie w żadnym wypadku nie naruszy podstawowego celu Prawa ochrony środowiska, gdyż łączne oddziaływanie wszystkich spośród wielu podmiotów zlokalizowanych na takim obszarze będzie nie większe niż w przypadku, gdyby tym terenem władał jeden podmiot gospodarczy.
Czy ministerstwo rozważa możliwości pilnego rozwiązania ww. problemu przez np. scedowanie uprawnień w tym zakresie na wojewódzkie wydziały ochrony środowiska?
Poseł Kazimierz Pietrzyk
Warszawa, dnia 16 kwietnia 2003 r.