Szanowny Panie Premierze! Realia współczesnej Polski nie rozpieszczają zwłaszcza osób niepełnosprawnych. Osoby, które zostały
Szanowny Panie Premierze! Realia współczesnej Polski nie rozpieszczają zwłaszcza osób niepełnosprawnych. Osoby, które zostały poszkodowane przez los, muszą stykać się jeszcze na co dzień z mnóstwem trudności, aby móc odnaleźć się we współczesnym świecie.
Mam niekiedy wrażenie, że osoby te czują się jakby były gorsze. Wiek XXI, wiek techniki i postępu tak, ale dla ludzi młodych i sprawnych. Brak jest w nim miejsca dla tych, dla których technika miała wyjść naprzeciw, aby umożliwić lepsze życie. Nie mogą nigdzie dojechać, bo przedsiębiorstwa przewozowe: PKS, PKP, nie wywiązały się do tej pory z konstytucyjnego obowiązku udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym. Nie mogą się doprosić o swoje, bo bariery architektoniczne budynków administracyjnych na to im nie pozwalają.
Nie możemy tak dłużej izolować tych osób, musimy im wyjść naprzeciw, podać rękę i stworzyć w miarę możliwości warunki do normalnego życia, życia bez barier.
Wobec powyższego pytam:
1. Jakie jest stanowisko rządu wobec spraw osób niepełnosprawnych?
2. Jak rząd ocenia sytuację osób niepełnosprawnych w zakresie m.in. dostępności transportu publicznego?
Z poważaniem
Posłowie Maria Zbyrowska
i Marian Kwiatkowski
Warszawa, dnia 23 kwietnia 2003 r.