Interpelacje sejmowe

   W oparciu o art. 191 ust. 1 i art. 192 oraz art. 194

   W oparciu o art. 191 ust. 1 i art. 192 oraz art. 194 ust. 3 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, składam na ręce Pana Marszałka ponowną interpelację skierowaną do Wiceprezesa Rady Ministrów, Ministra Finansów Pana prof. dr. hab. Grzegorza Kołodki w sprawie braku odpowiedzi na pytania postawione w złożonej w dniu 29 kwietnia 2003 roku na ręce Marszałka Sejmu RP, Pana M. Borowskiego interpelacji ˝w sprawie prawdopodobnych nieprawidłowości o charakterze korupcjogennym związanych z próbą zawłaszczenia akcji będących własnością DAEWOO-FSO Motor SA˝ oraz skutków braku reakcji Wiceprezesa Rady Ministrów, Ministra Finansów na nieprawidłowości wskazane w powyżej przytoczonej interpelacji.

   Szanowny Panie Premierze,

   Rzeczą niedopuszczalną jest lekceważenie zasad określających relacje pomiędzy Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej a administracją rządową. Spuścizną ponad dwóchsetletniej tradycji demokracji polskiej jest możliwość konstruktywnego dialogu pomiędzy władzą ustawodawczą i wykonawczą, m.in. poprzez interpelacje poselskie.

   Udzielenie odpowiedzi Posłowi na Sejm Rzeczypospolitej przez interpelowanego ministra jest jego honorowym obowiązkiem, który winien być wykonany z należytą starannością i zrozumieniem wagi podnoszonych w interpelacji problemów.

   Zaskakuje zatem, że interpelowany Wicepremier Rządu Rzeczypospolitej jest w stanie sprowadzić odpowiedź na interpelację w ważkich dla całej polskiej gospodarki i mogących rodzić międzynarodowe reperkusje sprawach do poziomu nielicującego ani z piastowanym stanowiskiem, ani z posiadanym, niekwestionowanym przecież, międzynarodowym autorytetem.

   Zarzucam otrzymanej z resortu finansów odpowiedzi na moją interpelację całkowity brak związku z zadanymi w niej pytaniami. Zarzucam jej autorowi, prof. dr. hab. Andrzejowi Sopoćce, Wiceministrowi Finansów, demagogię i arogancję.

   Zarzucam Panu, Panie Premierze, brak należytego nadzoru nad resortem finansów, a w szczególności Departamentem Instytucji Finansowych i jego bezpośrednim zwierzchnikiem, będącym w randze Podsekretarza Stanu - prof. dr. hab. A. Sopoćką, za którego wypowiedzi, w szczególności stanowiące odpowiedź na interpelację poselską, jest całkowicie odpowiedzialny.

   Zarzucam Panu także zaniechanie konstytucyjnych powinności szefa resortu i wzywam do odpowiedzialności za będące tego następstwem wydarzenia, co do których zostało już wszczęte postępowanie prokuratorskie, a o których możliwości wystąpienia uprzedzałem w mojej interpelacji z dnia 29 kwietnia br.

   Powszechnie znany jest fakt dramatycznie trudnej sytuacji ekonomicznej polskiej gałęzi upadłego koreańskiego koncernu DAEWOO Motor Co. Ocena zagrożenia upadłością DAEWOO-FSO Motor SA musi wychodzić poza ramy mikroekonomii. Trudne do oszacowania skutki społeczne likwidacji wielu oddziałów i spółek zależnych wymusiły wreszcie na rządzie, poniewczasie niestety, objęcie pozostałości po gigancie zapewniającym miejsca pracy dla niemal 250 tys. osób (bezpośrednio zatrudnionych i kooperantów) specjalnym nadzorem. Nieudane próby pozyskania nowego inwestora (MG Rover), nawet przy wykorzystaniu gwarancji Skarbu Państwa, skazują FSO na zagładę.

   Znajdującą się w sytuacji ciągłego zagrożenia upadłością spółkę jest łatwo, jak się okazuje, ograbić z resztek majątku.

   Właśnie ta kwestia była przedmiotem mojej interpelacji z dnia 29 kwietnia. Będące w posiadaniu Klubu Parlamentarnego Samoobrona Rzeczypospolitej Polskiej dokumenty, które skłoniły mnie do publicznego wystąpienia w tej sprawie, wskazują na istnienie realnego zagrożenia wybuchem kolejnej afery. Przede wszystkim w tej, której ujawnienia się spodziewam, będą zaistniałe fakty polegające na zawłaszczeniu mienia wielkich rozmiarów na szkodę DAEWOO-FSO Motor SA. Zaiste mowa jest o majątku wielkich rozmiarów. Aktywa towarzystwa ubezpieczeniowego, do którego przejęcia, z naruszeniem prawa, doszło w ostatnich dniach, wynoszą około 200 milionów zł.

   Właściwa reakcja Pana Premiera na zawarte w mojej interpelacji sugestie być może zapobiegłaby przestępstwu lub szeregowi przestępstw. Zdarzenia, które miały miejsce w ciągu ostatnich kilku tygodni, nasuwają podejrzenie współdziałania grupy osób zajmujących eksponowane stanowiska, także w Ministerstwie Finansów.

   Oto niektóre z tych faktów:

   - 13-12-2002 wniosek złożony przez zadaniową spółkę FSO do Ministra Finansów przedstawiający program naprawczy DAEWOO TU (pozostający bez odpowiedzi do dnia dzisiejszego);

   - 28-02-2003 żądanie Urzędu KNUiFE stawiane FSO o złożenie depozytów gotówkowych (w wysokości ok. 85 mln zł) jako warunku podjęcia rozmów z Zarządem Komisarycznym, przy jednoczesnej akceptacji od wybranych przez Zarząd Komisaryczny inwestorów aportów w postaci akcji na pokrycie podwyższanego kapitału zakładowego DAEWOO TU;

   - marzec-2003 potwierdzenie przez Przewodniczącego KNUiFE, prof. dr. hab. J. Monkiewicza ww. warunków rozpoczęcia negocjacji z FSO w sprawie dokapitalizowania DAEWOO TU;

   - 19-03-2003 podjęcie przez Zarząd Komisaryczny DAEWOO TU uchwały o obniżeniu kapitału zakładowego DAEWOO TU o 98%;

   - 04-04-2003 uzyskanie przez FSO zgody Ministerstwa Finansów na objęcie podwyższanego w DAEWOO TU kapitału aportem;

   - 08-04-2003 podjęcie przez Zarząd Komisaryczny DAEWOO TU uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego DAEWOO TU w drodze emisji akcji skierowanych do wybranych przez Zarząd Komisaryczny i zatwierdzonych przez UKNUiFE inwestorów; z prawa poboru tych akcji wykluczeni są dotychczasowi akcjonariusze;

   - 08-04-2003 wniosek Zarządu Komisarycznego DAEWOO TU do Sądu Rejestrowego o wyznaczenie biegłego do dokonania wyceny aportów (wskazana przez Zarząd Komisaryczny poznańska firma zajmująca się profesjonalnie takimi wycenami);

   - 09-04-2003 pismo Zarządu DAEWOO-FSO Motor SA do Ministra Skarbu p. P. Czyżewskiego z prośbą o spotkanie z przedstawicielami FSO w sprawie pomocy przy realizacji programu sanacji DAEWOO TU opracowanego przez FSO;

   - 09-04-2003 pismo Zarządu DAEWOO-FSO Motor SA do Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej p. J. Hausnera z prośbą o spotkanie z przedstawicielami FSO w sprawie pomocy przy realizacji programu sanacji DAEWOO TU opracowanego przez FSO;

   - kwiecień-2003 wyznaczenie przez Sąd biegłego zgodnie z wnioskiem Zarządu Komisarycznego;

   - 14-04-2003 decyzja Ministra Finansów zatwierdzająca zmiany statutu DAEWOO TU w zakresie wysokości kapitału zakładowego spółki określone w uchwałach Zarządu Komisarycznego działającego w granicach uprawnień WZA;

   - 14-04-2003 pismo Komisji Międzyzakładowej NSZZ ˝Solidarność˝ przy DAEWOO-FSO Motor SA do Pana Premiera G. Kołodki, przedstawiające: możliwości sanacji DAEWOO TU siłami FSO i zadeklarowanych inwestorów gotowych realizować program uwzględniający pozostawienie kapitału zakładowego DAEWOO TU na niezmienionym poziomie oraz wskazujące na celowe i popierane przez Urząd KNUiFE działanie Zarządu Komisarycznego umożliwiające wrogie przejęcie DAEWOO TU przez grupę wybranych przez Zarząd Komisaryczny i KNUiFE firm;

   - 17-04-2003 wniosek FSO o udostępnienie jako akcjonariuszowi uchwał Zarządu Komisarycznego działającego w granicach uprawnień zastrzeżonych dla WZA;

   - kwiecień-2003 cofnięcie przez Zarząd Komisaryczny wniosku o powołanie biegłego, w związku ze zgłoszeniem przez tego biegłego zadania przeprowadzenia badania stanu finansowego spółek, których akcje miały stanowić aport oraz złożenie przez Zarząd Komisaryczny wniosku o powołanie innej osoby na biegłego do wyceny aportów;

   - kwiecień-2003 pozytywne rozpatrzenie przez Sąd obu ww. wniosków Zarządu Komisarycznego

   - 24-04-2003 wniosek FSO do Ministra Finansów o ponowne rozpoznanie sprawy i reasumpcję decyzji o zatwierdzeniu zmian w wysokości kapitału zakładowego DAEWOO TU;

   - 24-04-2003 zawiadomienie przez FSO prokuratury o popełnieniu przestępstw przez Zarząd Komisaryczny DAEWOO TU na szkodę spółki poprzez zawarcie skrajnie niekorzystnych dla niej i niczym nieuzasadnionych ugód z dłużnikami DAEWOO TU, w wyniku których firma utraciła co najmniej 1 065 000 zł;

   - 24-04-2003 pismo FSO do Ministerstwa Skarbu z prośbą o rozeznanie możliwości wykorzystania jako aportu do pokrycia podwyższanego kapitału zakładowego DAEWOO TU będących w gestii Ministra Skarbu akcji spółek;

   - 25-04-2003 prośba KM NSZZ ˝Solidarność˝ przy FSO o wsparcie w wysiłkach realizacji programu restrukturyzacji FSO, zawierająca materiały wskazujące na nieprawidłowości towarzyszące pracy Zarządu Komisarycznego DAEWOO TU i Urzędu KNUiFE;

   - 29-04-2003 odpowiedź Ministra Finansów na pismo w sprawie DAEWOO TU, złożone w dniu 14-04-2003 przez KM NSZZ ˝Solidarność˝ przy FSO, podpisana z upoważnienia przez Podsekretarza Stanu p. A. Sopoćkę, niezawierająca żadnych merytorycznych odniesień do podnoszonych w piśmie problemów; do odpowiedzi załączona jest opinia Przewodniczącego KNUiFE, p. prof. dr. hab. J. Monkiewicza, manipulująca (wg opinii adresatów, tzn. NSZZ ˝Solidarność˝) faktami w celu wywołania fałszywego wrażenia, że postępowanie Zarządu Komisarycznego i Urzędu KNUiFE jest prawidłowe, zgodne z prawem i jedyne możliwe;

   - 29-04-2003 interpelacja moja do Pana Premiera, prof. dr. hab. G. Kołodki w sprawie wydanej przez resort finansów zgody na zatwierdzenie obniżenia kapitału poprzez denominację akcji DAEWOO Towarzystwa Ubezpieczeniowego SA (w formie odpowiednich zmian w statucie);

   - 06-05-2003 udostępnienie przez Zarząd Komisaryczny kopii protokołów zawierających niekompletną (zaczernienia) treść uchwał podjętych przez Zarząd Komisaryczny w sprawie zmian w wysokości kapitału zakładowego DAEWOO TU;

   - 07-05-2003 polemiczna odpowiedź KM NSZZ ˝Solidarność˝ przy FSO na pismo Ministra Finansów z dnia 29-04-2003, podpisane przez Podsekretarza Stanu, p. A. Sopoćkę, wskazująca na brak związku logicznego z zadanymi wcześniej pytaniami oraz na niepoprawność zawartej w nim argumentacji oraz

   - 07-05-2003 protest FSO przeciwko nagannej, stosowanej przez Zarząd Komisaryczny, praktyce udostępniania akcjonariuszowi kopii protokołów, w których pominięte są istotne fragmenty uchwał (zaczernienia) z jednoczesnym wystąpieniem o udostępnienie uwierzytelnionych pełnych odpisów protokołów notarialnych (w oparciu o art. 421 § 3 K.s.h.);

   - 07-05-2003 odebranie akt sprawy i materiałów źródłowych przez nowego, wyznaczonego przez Zarząd Komisaryczny biegłego w zakresie wyceny aportów;

   - 08-05-2003 złożenie w Sądzie Rejestrowym wniosku o zawieszenie postępowania rejestrowego w przedmiocie rejestracji uchwał o obniżeniu i podwyższeniu kapitału zakładowego DAEWOO TU, z uwagi na zaskarżenie ich w Sądzie Okręgowym; [ponieważ wniosek o rejestrację tych uchwał jeszcze nie wpłynął, pismo to zostało zadekretowane a/a do wykorzystania];

   - 08-05-2003 złożenie przez FSO pozwu do Sądu Okręgowego w Warszawie o uchylenie uchwał walnego zgromadzenia akcjonariuszy DAEWOO TU podjętych przez Zarząd Komisaryczny w sprawie obniżenia i podwyższenia kapitału zakładowego DAEWOO TU;

   - 08-05-2003 złożenie przez Zarząd FSO do Klubu Parlamentarnego Samoobrona Rzeczypospolitej Polskiej prośby o pomoc w zapobieżeniu wrogiego przejęcia DAEWOO TU;

   - 09-05-2003 informacja Zarządu Komisarycznego o udostępnieniu pełnych odpisów uchwał w dniu 20 maja 2003;

   - 09-05-2003 ponowne wystąpienie FSO do Ministerstwa Skarbu z wnioskiem o zezwolenie na udział IMPEXMETAL S.A. w programie sanacji DAEWOO TU; wystąpienie poprzedzone było konsultacją z Prezesem Zarządu IMPEXMETAL SA;

   - 13-05-2003 złożenie przez DAEWOO TU wniosku o rejestrację zmian w kapitale zakładowym spółki;

   - 13-05-2003 złożenie do akt rejestrowych biegłego w zakresie wyceny aportów sprawozdania akceptującego wyceny aportów przyjęte w przez Zarząd Komisaryczny;

   - 16-05-2003 przedstawienie uczestnikom Komisji Trójstronnej przez związkowców FSO notatki wykazującej, że polityczna decyzja o wdrożeniu opracowanego przez PKF i FSO programu sanacji DAEWOO TU (bez umorzenia kapitału spółki) uratuje FSO, zaś jej brak będzie przejawem ze strony Rządu politycznej woli przyzwolenia na upadłość FSO;

   - 16-05-2003 uzupełnienie przez spółkę zadaniową FSO wniosku złożonego do Ministra Finansów w dniu 13-12-2002 o nowe elementy wskazujące na realność sanacji DAEWOO TU przez FSO oraz pozyskanych przez nią inwestorów według projektu zakładającego dokapitalizowanie DAEWOO TU bez uprzedniej denominacji akcji spółki; [We wniosku tym wskazuje się na:

   - konieczność wyliczenia aktualnego zapotrzebowania DAEWOO TU na kapitał (ze względu na osiągane przez firmę wyniki w zestawieniu z ograniczonym przypisem składki),

   - możliwość rozwiązania zawiązanych na okoliczność zobowiązań wobec FSO rezerw (przez uznanie i wypłatę zobowiązania, które FSO przeznaczy na podwyższenie kapitału w DAEWOO TU lub przez umorzenie przez FSO długu),

   - możliwości rozwiązania rezerwy zawiązanej na okoliczność nabycia roszczeń do nakładów inwestycyjnych poniesionych na budynek przy ul. Jagiellońskiej 55,

   - uzyskanie przez FSO i PKF wstępnej deklaracji bezpośredniego dokapitalizowania DAEWOO TU przez PZMot na poziomie 10 mln zł,

   - uzyskanie wstępnej deklaracji woli zaangażowania się IMPEXMETAL SA (notowanej na giełdzie) w podwyższenie kapitału DAEWOO TU aportem własnych akcji tej firmy o łącznej cenie emisyjnej 30 mln zł, pod warunkiem podjęcia w tej sprawie decyzji przez Ministra Skarbu,

   - pozyskanie polskiego branżowego partnera dla DAEWOO TU, który zadeklarował merytoryczny udział w opracowaniu i realizacji programu naprawczego DAEWOO TU];

   - 20-05-2003 złożenie przez Posłów Ligi Polskich Rodzin interpelacji do Wicepremiera i Ministra Finansów, p. prof. dr. hab. G. Kołodki w sprawie decyzji Ministra Finansów o obniżeniu kapitału zakładowego DAEWOO TU na szkodę DAEWOO-FSO Motor SA;

   - 20-05-2003 złożenie przez Posłów Ligi Polskich Rodzin interpelacji do Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego p. prof. dr. hab. G. Kurczuka w sprawie noszących znamiona działań przestępczych zdarzeń związanych z zawłaszczeniem majątku spółki DAEWOO TU na szkodę DAEWOO-FSO Motor SA;

   - 20-05-2003 pismo Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej p. J. Hausnera do Przewodniczącego NSZZ ˝Solidarność˝, p. J. Śniadka zawierające deklaracje Ministra o dużym zaangażowaniu i determinacji Rządu RP w działaniach na rzecz ratowania DAEWOO-FSO, których priorytetowym celem jest m.in. respektowanie interesów kilkutysięcznej grupy pracowników DAEWOO-FSO;

   - 21-05-2003 pismo Departamentu Instytucji Finansowych Ministerstwa Finansów (podpisane przez Dyrektora Departamentu P. Morysiaka), dostarczone przez pocztę w dniu 27-05-2003, zawierające wniosek o uzupełnienie braków formalnych wniosku złożonego do Ministra Finansów przez FSO w dniu 24-04-2003 poprzez jego opłacenie znakami opłaty skarbowej w wysokości 5 zł (27 dni po złożeniu wniosku przez FSO);

   - 21-05-2003 uzyskanie przez pełnomocnika FSO wglądu do akt postępowania rejestrowego, w efekcie którego nastąpiło zapoznanie z wnioskiem Zarządu Komisarycznego o rejestrację zmian w kapitale zakładowym DAEWOO TU;

   - 21-05-2003 złożona przez Wiceministra Skarbu, p. T. Sorokę w obecności posłów na Sejm Rzeczypospolitej deklaracja o udzieleniu zgody dla IMPEXMETAL SA na uczestnictwo tej spółki w programie sanacji DAEWOO TU poprzez wniesienie własnych akcji do kapitału DAEWOO TU na warunkach przedstawionych przez FSO w uzupełnieniu wniosku do Ministra Finansów z 16-05-2003;

   - 22-05-2003 złożenie w godzinach porannych przez pełnomocnika FSO pisma procesowego wnoszącego o potraktowanie wniosku z dnia 08 maja jako wniosku o zawieszenie postępowania i wyznaczenie rozprawy dla rozpoznania tego wniosku oraz o wyznaczenie biegłego na okoliczność wątpliwości co do prawidłowości wyceny aportów, którymi częściowo miał być pokryty podwyższony kapitał zakładowy DAEWOO TU;

   - 22-05-2003 osobiste przekazanie Przewodniczącemu XX Wydziału Rejestrowego Sądu Rejonowego, SSR p. R. Rękosiewiczowi przez pełnomocnika FSO informacji o złożeniu ww. pisma/wniosku;

   - 23-05-2003 zarejestrowanie przez Sąd Rejonowy KRS obniżenia i podwyższenia kapitału zakładowego DAEWOO TU (wpisanie do systemu informatycznego o godz. 20:16:43);

   - 23-05-2003 wydanie postanowienia o zarejestrowaniu obniżenia i podwyższenia kapitału zakładowego DAEWOO TU, pokwitowane przez radcę prawnego DAEWOO TU, bądź poinformowania dotychczasowej Rady Nadzorczej o zmianach w kapitale akcyjnym;

   - 25-05-2003 wobec informacji uzyskanej w Sądzie Rejonowym XX Wydział Rejestrowy na koniec dnia pracy 23-05-2003, dotychczasowa Rada Nadzorcza DAEWOO TU dokonała wyboru nowego Zarządu spółki;

   - 25-05-2003 oświadczenie nowego Zarządu DAEWOO TU wyłonionego przez dotychczasową Radę Nadzorczą spółki w sprawie programu dokapitalizowania i rozwoju DAEWOO TU;

   -25-05-2003 wezwanie (rozmowa telefoniczna z p. H. Leczkowskim) byłego Zarządu Komisarycznego (wygaśnięcie mandatu wygasło z upływem 24-05-2003) do przekazania firmy nowemu Zarządowi, skwitowane stwierdzeniem, że dokonana została rejestracja zmian kapitałowych DAEWOO TU oraz zmian w składzie władz spółki, wobec czego wezwanie zostało uznane przez p. Leczkowskiego jako bezzasadne;

   - 26-05-2003 uzyskanie przez pełnomocnika FSO w Sądzie Rejonowym KRS w godzinach porannych informacji, iż ˝w systemie informatycznym znajduje się projekt postanowienia, które nie zostało jeszcze zatwierdzone˝;

   - 26-05-2003 dołączenie pisma pełnomocnika FSO złożonego w dniu 22-05-2003 do akt postępowania rejestrowego (cztery dni od daty złożenia w biurze podawczym);

   - 27-05-2003 zwołanie przez Zarząd Polskiego Towarzystwa Ubezpieczeniowego SA (b. DAEWOO TU) na dzień 11-06-2003 Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy z porządkiem obrad poświęconym podjęciu uchwały w sprawie Rady Nadzorczej Spółki;

   - 30-05-2003 uzupełnienie wniosku FSO złożonego do Ministra Finansów w dniu 24-04-2003 o znaki skarbowe o wartości 5 zł, zgodnie z pismem Departamentu Instytucji Finansowych Ministerstwa Finansów z dnia 21-05-2003, dostarczonego do FSO przez pocztę w dniu 27-05-2003;

   - 30-05-2003 złożenie przez FSO skargi do Ministra Sprawiedliwości na nieprawidłowości w działaniach Sądu Rejonowego w Warszawie (Wydział XX KRS), w związku z zarejestrowaniem w atmosferze zdumiewających okoliczności wniosku Zarządu Komisarycznego DAEWOO TU o obniżenie i podwyższenie kapitału zakładowego spółki;

   - 30-05-2003 złożenie przez FSO do Prokuratury zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez Zarząd Komisaryczny poprzez dopuszczenie do wniesienia do DAEWOO TU wkładu niepieniężnego o zawyżonej wartości oraz poprzez pozbawienie FSO kontroli nad mieniem ruchomym wielkich rozmiarów spółki DAEWOO TU, a także przez biegłego poprzez sporządzenie fałszywej opinii dotyczącej sprawozdania Zarządu Komisarycznego przygotowanego w związku z wkładem niepieniężnym wnoszonym do spółki DAEWOO TU przez spółki Matrix.Pl SA i Investa SA;

   - 02-06-2003 apelacja FSO złożona do Sądu Okręgowego, zaskarżająca postanowienie o rejestracji zmian w wysokości kapitału DAEWOO TU oraz wnosząca o nowego biegłego dla zbadania wartości wnoszonych aportów;

   - 03-06-2003 pismo FSO do Prokuratury z wnioskiem o zaskarżenie przez prokuratora (na podstawie art. 60 § 2 K.p.c.) Postanowienia Sądu Rejonowego uwzględniającego wniosek Zarządu Komisarycznego DAEWOO TU o zarejestrowanie obniżenia i podwyższenia kapitału zakładowego oraz innych zmian w Statucie Spółki.

   Przed udzieleniem odpowiedzi na moją interpelację ponowną proszę Pana Premiera o przyjęcie do wiadomości następującego stanu mojej wiedzy w powyższej kwestii:

   Od dnia 25 maja 2001 r., na mocy decyzji Prezesa Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń z dnia 24 maja 2001 r. oraz decyzji Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych z dnia 21 maja 2002 r. oraz 24 grudnia 2002 r., w DAEWOO TU SA działał Zarząd Komisaryczny. Zarząd Komisaryczny został ustanowiony w związku z faktem, iż środki własne DAEWOO TU były niższe niż kapitał gwarancyjny w wysokości wymaganej ustawą z dnia 28 lipca 1990 roku o działalności ubezpieczeniowej.

   Zgodnie z art. 48 ust. 4 ustawy o działalności ubezpieczeniowej Zarząd Komisaryczny podejmuje decyzje we wszelkich sprawach zastrzeżonych w ustawie i statucie dla organów DAEWOO TU. Wykonując powyższe uprawnienie, w dniach 19 marca i 8 kwietnia 2003 r. Zarząd Komisaryczny podjął decyzję, pozostającą zazwyczaj w kompetencji walnego zgromadzenia akcjonariuszy DAEWOO TU, o obniżeniu kapitału zakładowego z wysokości 100 000 000 zł do 2 000 000 zł, a więc o kwotę 98 000 000 zł. Nastąpiło to poprzez obniżenie wartości nominalnej każdej istniejącej akcji DAEWOO TU ze 100 zł na 2 zł. Jednocześnie uchwalone zostało podwyższenie kapitału zakładowego towarzystwa o kwotę 64 051 246 zł w drodze emisji 32 025 623 nowych akcji, uprzywilejowanych co do głosu, o wartości nominalnej 2 zł każda, i zaoferowanie objęcia tych akcji Polskiemu Towarzystwu Reasekuracyjnemu SA, spółkom Janikosoda, Soda Mątwy, Matrix.Pl SA oraz Investa SA Polskie Towarzystwo Reasekuracyjne SA wniosło do DAEWOO TU wkład pieniężny w wysokości około 15 000 000 zł, spółki Janikosoda i Soda Mątwy wniosły około 10% akcji swojej spółki dominującej Ciech SA, które zostały wycenione na kwotę około 30 000 000 złotych, natomiast spółki Matrix.Pl SA i Investa SA wniosły 640 akcji ProFuturo SA, których wartość została wyceniona na około 19 000 000 zł. Wartość nominalna akcji ProFuturo SA wynosi 200 zł. Wedle wyceny dokonanej przez Zarząd Komisaryczny w sprawozdaniu sporządzonym w trybie art. 311 ksh w związku z art. 431 § 7 ksh, wartość rynkowa jednej akcji ProFuturo SA wynosi 29 870 zł. DAEWOO-FSO Motor SA opierając się na dostępnych publicznie dokumentach dotyczących spółki ProFuturo SA dokonała obliczenia wartości bilansowej akcji ProFuturo na koniec 2002 r. Wartość ta wedle tych wyliczeń wynosi około 8400 zł. Rozbieżność pomiędzy przybliżoną wyceną dokonaną przez Daewoo-FSO a wyceną dokonaną przez Zarząd Komisaryczny (21 440 zł na jedną akcję i 13 440 000 zł łącznie) spowodowana jest przyjęciem metody dochodowej do wyceny akcji spółki ProFuturo SA. Stosowanie metody dochodowej przy spółkach nowych technologii, takich jak ProFuturo SA, której głównym przedmiotem działalności jest oferowanie usług telekomunikacyjnych drogą radiową, przy przyjęciu dla celów wyceny okresu 10 letniego, jest błędne. Spółki prowadzące działalność telekomunikacyjną, szczególnie typu ˝wireless˝, są zmuszone do stałego dokonywania istotnych inwestycji w środki trwałe i prawa własności przemysłowej poprzez nabywanie wyspecjalizowanego sprzętu telekomunikacyjnego i niezbędnych licencji pozwalających na świadczenie usług konkurencyjnych pod względem jakościowym i cenowym na rynku, który jest niezmiernie niestabilny. Ponadto w konsekwencji regulacji ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne, które zakazuje operatorom telekomunikacyjnym podejmowania działań utrudniających abonentom zmiany operatora, w tym przede wszystkim zawierania umów na czas określony z niemożliwością ich wypowiedzenia, baza kliencka operatorów telekomunikacyjnych takich jak ProFuturo SA jest bardzo zmienna, z dużą fluktuacją klientów, a więc też z dużą fluktuacją przychodów z działalności.

   Sprawozdanie Zarządu Komisarycznego dotyczące wkładu niepieniężnego w postaci akcji Ciech SA i ProFuturo SA nie było poprzedzone wnikliwym badaniem aktualnego stanu finansowego tych spółek. Na pewno zaś takiej analizy nie dokonał biegły sporządzający opinię o sprawozdaniu Zarządu Komisarycznego, co, jak się wydaje, było zgodne z życzeniem Zarządu Komisarycznego. W kwietniu 2003 r. bowiem Zarząd Komisaryczny złożył wniosek o wyznaczenie biegłego dla dokonania wyceny aportów, wskazując jako biegłego poznańską firmę zajmującą się m.in. dokonywaniem takich wycen. Biegły został wyznaczony przez sąd zgodnie z wnioskiem.

   Wyznaczony biegły uznał za konieczne przeprowadzenie badania stanu finansowego (tzw. due-diligence) spółek, których akcje miały być przedmiotem aportu. Żądanie to uznać trzeba za zasadne, gdyż zarówno Ciech SA, jak i ProFuturo SA, jak to wynikało z dokumentów załączonych do sprawozdania Zarządu Komisarycznego, wygenerowały w 2002 r. bardzo wysokie straty. Nadto z informacji dostępnych publicznie ProFuturo SA (która jest spółką zależną spółki publicznej NFI Jupiter), wdrożyła program emisji obligacji zamiennych, który, w wypadku powodzenia, spowoduje drastyczne obniżenie wartości księgowej akcji.

   Wobec zgłoszenia żądania przez biegłego przeprowadzenia badania stanu finansowego spółek Zarząd Komisaryczny cofnął wniosek o powołanie biegłego, a postępowanie w tym przedmiocie zostało umorzone. Równocześnie Zarząd Komisaryczny wniósł o powołanie innej osoby na biegłego do wyceny aportów. Sąd Rejestrowy przychylił się do tego wniosku i biegły odebrał akta w dniu 7 maja. W dniu 13 maja (a więc w niecałe 6 dni po odebraniu przez biegłego akt) do akt rejestrowych trafiło sprawozdanie biegłego akceptujące wyceny aportów przyjęte w sprawozdaniu Zarządu Komisarycznego.

   Poza tym wycena akcji ProFuturo SA dokonana przez Zarząd Komisaryczny metodą dochodową obciążona jest bardzo istotnym błędem. W memorandum informacyjnym dotyczącym ProFuturo, noszącym datę ˝grudzień 2002˝, szacowany jest wynik finansowy roku 2002 (jak rozumiemy, wyjściowego dla wyceny sporządzonej przez Zarząd Komisaryczny) na kwotę straty ok. 6 600 000 zł. Tymczasem strata rzeczywista ProFuturo SA w roku 2002 wyniosła ponad 28 000 000 zł.

   Należy stwierdzić, iż członkowie Zarządu Komisarycznego, jako profesjonaliści zarządzający zakładem ubezpieczeniowym lokującym wolne środki na rynku pieniężnym i rynku papierów wartościowych, powinni być świadomi nieprawidłowości przyjęcia do wyceny akcji ProFuturo SA metody dochodowej. Biorąc pod uwagę wartość księgową netto akcji tej spółki na koniec 2002 r. ich wartość nie mogłaby wynieść więcej niż 9000 zł za akcję (a więc około 30% wartości przyjętej dla celów podwyższenia kapitału DAEWOO TU). W praktyce wycena akcji, jako wkładu niepieniężnego do kapitału zakładowego spółki ubezpieczeniowej, musiałaby być niższa, gdyż aktywa te są niepłynne, rachunek zysków i strat ProFuturo SA za 2002 r. wykazał stratę tylko za ten rok w kwocie 28 000 000 zł, zaś rachunek z przepływu środków pieniężnych zamknął się ujemną wartością ponad 11 000 000 zł. Reguły wyceny aktywów obowiązujące ubezpieczycieli nakazywałyby w takiej sytuacji wyjątkowo ostrożne szacowanie wartości wkładu niepieniężnego. Kwota prawie 30 000 zł za akcję, która, jak mniemamy, została przyjęta dla celów wyceny wkładu niepieniężnego do DAEWOO TU, została podana w memorandum informacyjnym ProFuturo SA (adresowanym do mniej niż 300 potencjalnych inwestorów). Wartość merytoryczna memorandum, załączonego zresztą do sprawozdania Zarządu Komisarycznego, pozostaje pod dużym znakiem zapytania. Jego autorzy, w zaprezentowanych tam projekcjach wyniku finansowego spółki, przewidzieli bowiem jako wynik za rok 2002 stratę w kwocie 6 600 000 zł, podczas gdy strata rzeczywista przekroczyła 28 000 000 zł.

   Dodatkowo wiarygodność wyceny podważa fakt, iż przewiduje ona osiągnięcie przez spółkę ProFuturo SA większości zysków po roku 2010. Tak jak wspomnieliśmy, dla spółek działających w sektorze nowych technologii (tak jak ProFuturo) przyjęcie tak długiego horyzontu czasowego prognozy wyklucza uzyskanie jakichkolwiek wiarygodnych wyników.

   Z tych też powodów należy przyjąć, że opinia sporządzona przez biegłego w trybie art. 312 ksh w związku z art. 431 § 7 K.s.h. jest nieprawdziwa, nierzetelna i nie przedstawia faktycznej wartości akcji ProFuturo S.A., a więc w konsekwencji jest fałszywa w rozumieniu przepisów prawa karnego.

   Chciałbym zwrócić uwagę, iż działania opisane powyżej nie stanowią jedynych działań Zarządu Komisarycznego na szkodę DAEWOO TU, o czym może świadczyć postępowanie przygotowawcze toczące się przeciwko członkom Zarządu Komisarycznego DAEWOO TU (wszczęte w wyniku zawiadomienia złożonego przez DAEWOO-FSO w dniu 24 kwietnia 2003 r.).

   W zakresie dotyczącym pozbawienia DAEWOO-FSO majątku, jakim są akcje w DAEWOO TU oraz majątek ruchomy DAEWOO TU, należy zważyć, co następuje:

   Obniżenie kapitału zakładowego DAEWOO TU z kwoty 100 000 000 zł na kwotę 2 000 000 zł, a następnie podwyższenie kapitału zakładowego spółki o kwotę około 64 100 000 zł i nabycie nowowydanych akcji przez osoby trzecie pozwoliło tym osobom przejąć DAEWOO TU i jej majątek o wartości w przybliżeniu 200 000 000 zł, w który DAEWOO-FSO zainwestowało około 100 000 000 zł własnych aktywów.

   Takie działanie, skutkujące pozbawieniem dotychczasowego akcjonariusza jego majątku, nawet jeżeli jest uzasadnianie potrzebą dokapitalizowania spółki przez innych inwestorów, stanowi naruszenie konstytucyjnego prawa poszanowania własności. W stosunku do towarzystw ubezpieczeniowych, jako instytucji gromadzących środki pieniężne swoich klientów, państwo musi mieć możliwość stosowania specjalnego nadzoru oraz restrykcji, i jest to zrozumiałe. Zrozumiałe jest także to, że w wyjątkowych przypadkach państwo, poprzez ustawowe organy, takie jak Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych czy Minister Finansów, musi mieć możliwość ochrony klientów zagrożonego zakładu ubezpieczeniowego poprzez eliminację akcjonariusza i powierzenie firmy innym inwestorom. Ale oczywistym jest, że tak drastyczne rozwiązanie może być zastosowane jedynie w absolutnie skrajnych sytuacjach. Według doktryny wyznaczonej orzecznictwem Sądu Najwyższego taką skrajną sytuację wyznacza brak jakiejkolwiek możliwości pozyskania inwestora inaczej niż poprzez wyeliminowanie dotychczasowych właścicieli. Podobnie jak wybór inwestora w miejsce dotychczasowego akcjonariusza, powinno to być możliwe do stwierdzenia ponad wszelką wątpliwość, w sposób jawny, przejrzysty i w procesie łatwym do zweryfikowania, np. poprzez rozpisanie przetargu, konkursu ofert, etc.

   W przypadku DAEWOO TU przesłanka ta nie występuje, jako że istnieją inwestorzy, którzy gotowi są dokapitalizować zakład na partnerskich z FSO zasadach, podobnie jak i druga przesłanka, że interes ubezpieczonych jest zagrożony. Ani na chwilę przecież DAEWOO TU nie utraciło płynności i, jak już wiele razy zaznaczałem, regulowało swoje zobowiązania wobec klientów bez zarzutu.

   Wszystkie propozycje sanacji DAEWOO TU składane przez DAEWOO-FSO nie przewidywały konieczności obniżenia kapitału zakładu ubezpieczeń i pozbawienia FSO kontroli nad spółką. DAEWOO-FSO znalazła wielu inwestorów, którzy byli gotowi zainwestować w mniejszościowy udział w DAEWOO TU, pod warunkiem umożliwienia im zweryfikowania informacji o firmie. Ponadto tacy inwestorzy, oprócz wkładów pieniężnych, wnieśliby do towarzystwa ubezpieczeniowego akcje spółek publicznych, których wartość jest bardzo prosta do zweryfikowania.

   DAEWOO-FSO wraz ze swoją spółką zależną, utworzoną jedynie w celu pozyskania zewnętrznego inwestora dla DAEWOO TU, wielokrotnie przedstawiały Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych propozycje sanacji DAEWOO TU, które Zarząd Komisaryczny odrzucał lub ignorował, twierdząc, iż są to jedynie deklaracje. Z drugiej zaś strony Zarząd Komisaryczny nie dopuścił żadnego z inwestorów proponowanych przez DAEWOO-FSO do przeprowadzenia analizy finansowej DAEWOO TU, czego jednak nie odmówił wybranym przez siebie inwestorom. Żaden zaś poważny inwestor finansowy, a tylko takich proponowała DAEWOO-FSO, nie zainwestuje swoich środków i majątku w spółkę, o której informacje nie zostały zweryfikowane poprzez przeprowadzenie analizy prawnej przez pracowników oraz doradców finansowych i prawnych inwestora.

   Zgodnie z powszechnym zdaniem, w tym zdaniem Jana Monkiewicza, Przewodniczącego KNUiFE, DAEWOO TU nie potrzebuje gotówki, jako że bez zarzutu i terminowo wywiązuje się ze swoich zobowiązań, w tym przede wszystkim ze zobowiązań w stosunku do ubezpieczonych. Kapitał spółce jest potrzebny w celu osiągnięcia wskaźników kapitału gwarancyjnego, wymaganego Ustawą o działalności ubezpieczeniowej, stanowiącego gwarancję wywiązywania się przez ubezpieczyciela z jego zobowiązań w przyszłości. Dodatkowo DAEWOO TU posiada znaczne aktywa (około 200 000 000 zł) i w ostatnich dwóch latach osiągnęła zyski. W świetle powyższych okoliczności prowadzenie ostrożnej polityki przez Zarząd mianowany przez DAEWOO-FSO i zaakceptowanie przez Zarząd Komisaryczny programu sanacji DAEWOO TU przedstawionego przez FSO mogłoby umożliwić zakładowi osiągnięcie wszystkich wymaganych prawem wskaźników finansowych w bardzo bliskiej przyszłości, co można łatwo sprawdzić poprzez porównanie przez biegłego propozycji sanacyjnych składanych przez DAEWOO-FSO i wartości obecnej inwestycji osób trzecich w DAEWOO TU. Jednakże Zarząd Komisaryczny, wspierany przez organy nadzoru, dokonując wyboru inwestora, ewidentnie szykanował DAEWOO-FSO poprzez żądanie, aby ona sama lub wybrani przez nią inwestorzy zdeponowali na wydzielonym rachunku gotówkę na poziomie przekraczającym 64 000 000 zł, gdy tymczasem toczyły się rozmowy z francuskim konsorcjum Arjil & Associetes Banque o dokonanie inwestycji w wysokości około 25 000 000 zł w gotówce i 10 000 000 zł w bliżej niesprecyzowanych akcjach spółek francuskich. Kwota ta jest znacząco niższa niż 64 000 000 zł wymagane od DAEWOO-FSO, a ponadto konsorcjum francuskiemu Zarząd Komisaryczny zezwolił na wniesienie wkładu niepieniężnego, czego nie miała prawa dokonać FSO. Takie nierówne traktowanie DAEWOO-FSO nie może być uzasadnione twierdzeniami KNUiFE, iż DAEWOO-FSO doprowadziło DAEWOO TU do obecnej sytuacji finansowej. Po pierwsze, FSO przejęła DAEWOO TU, jako Towarzystwo Ubezpieczeń Komunikacyjnych z olbrzymimi stratami, które po przejęciu go przez DAEWOO-FSO udało się znacząco zmniejszyć. Po drugie, zarząd DAEWOO TU był niezależny i nie mógł przyjmować instrukcji od akcjonariusza, jako że odpowiadał za własne działania zarówno cywilnie, jak i karnie, a nikt nigdy nie udowodnił (ani nawet nie oskarżył), iż DAEWOO-FSO wpływała na zarząd DAEWOO TU, a tym bardziej że wpływała w sposób szkodliwy dla tej spółki. Po trzecie, sytuacja finansowa DAEWOO TU była spowodowana dynamicznie rozwijającym się rynkiem sprzedaży nowych samochodów w 2000 r., co wymusiło na spółce obsługę ubezpieczeniową właścicieli tych samochodów. Tak naprawdę więc przyczyną sytuacji finansowej DAEWOO TU w roku 2001, w którym wprowadzono Zarząd Komisaryczny, był zbyt dynamiczny rozwój sprzedaży ubezpieczeń. Z dzisiejszego punktu widzenia należy stwierdzić, iż dla uzdrowienia towarzystwa wystarczyłoby ograniczyć przypis składki i koszty prowadzenia działalności (koszty marketingowe i koszty pośrednictwa), aby firma osiągnęła wskaźniki wymagane przez prawo. Podkreślenia wymaga, iż prowadzenie nieprawidłowego zarządu uzasadnia jedynie jego zmianę, a nie pozbawienie dotychczasowego akcjonariusza praw z akcji i kontroli nad majątkiem DAEWOO TU.

   Powyższe działanie Zarządu Komisarycznego oraz organów nadzoru, a więc:

   a) nierówne traktowanie FSO poprzez stawianie innym inwestorom niższych progów inwestycyjnych i umożliwianie im wniesienia wkładu niepieniężnego;

   b) wybór inwestora w sposób nieprzejrzysty i trudny do zweryfikowania, zamiast w trybie przetargu, konkursu ofert lub zaproszenia do składania ofert, co uniemożliwiło FSO równe konkurowanie z innymi inwestorami;

   c) nieudaną próbę ˝sprzedaży˝ DAEWOO TU na rzecz francuskiego konsorcjum Arjil & Associetes Banque za kwotę 25 000 000 zł powiększoną o bliżej niezdefiniowaną wartość akcji spółek francuskich wnoszonych aportem;

   d) fakt, iż skład osobowy Zarządu Komisarycznego jest tożsamy ze składem obecnego Zarządu powołanego przez Radę Nadzorczą wybraną przez Zarząd Komisaryczny w dniu 23 maja 2003 r.,

   wyraźnie wskazuje na zamiar pozbawienia FSO majątku DAEWOO TU poprzez wykonywanie praw z akcji w kapitale zakładowym DAEWOO TU.

   W świetle powyższego stanu prawnego nasuwa się również wątpliwość, czy organy nadzoru, zatwierdzając inwestycję w DAEWOO TU przez Polskie Towarzystwo Reasekuracyjne SA i spółki Janikosoda, Soda Mątwy, Matrix.Pl SA oraz Investa SA, nie dopuściły się przekroczenia swoich uprawnień, działając w ten sposób na szkodę interesu DAEWOO-FSO. Zarząd Komisaryczny był bowiem upoważniony do podejmowania wszelkich decyzji zastrzeżonych do właściwości organów DAEWOO TU w zakresie, w jakim jest to niezbędne do opracowania i wykonania krótkoterminowego planu wypłacalności, natomiast nie jest upoważniony do faktycznego dysponowania własnością dotychczasowych akcjonariuszy. W przypadku bowiem, gdyby KNUiFE doszła do wniosku, iż misja Zarządu Komisarycznego się nie powiodła, KNUiFE powinna doprowadzić do likwidacji DAEWOO TU.

   Zwracam uwagę Pana Premiera na fakt, iż p. Ireneusz Sitarski nowy Przewodniczący Rady Nadzorczej Polskiego Towarzystwa Ubezpieczeniowego SA (dawne DAEWOO TU) pełnił funkcję Wiceministra Skarbu w okresie, w którym w Ministerstwie Skarbu zapadała decyzja upoważniająca Janikosoda i Soda Mątwy do inwestycji w DAEWOO TU.

   Dogłębna analiza powyższych faktów oraz licznych w ostatnim okresie publikacji prasowych poświęconych temu zagadnieniu skłania do postawienia pytań o znaczeniu fundamentalnym:

   1. Dlaczego nie dopuszczono do wdrożenia programu naprawczego DAEWOO TU przedstawionego przez FSO, skoro udział w nim jednej z większych spółek deklarował Wiceminister Skarbu?

   2. Dlaczego Zarząd Komisaryczny nie udostępniał danych o spółce ani akcjonariuszowi (DAEWOO-FSO), ani przedstawianym przezeń inwestorom?

   3. Dlaczego Urząd KNUiFE oraz osobiście Przewodniczący Komisji stosowali znacząco różne kryteria oceny wybranych przez siebie inwestorów dla DAEWOO TU i tych wskazanych przez FSO? Dlaczego ˝swoim˝ przyzwolono na pokrycie podwyższanego kapitału zakładowego towarzystwa niebotycznie przeszacowanymi akcjami spółki teleinformatycznej, a inwestorom wskazanym przez FSO nakazano a priori wpłatę gotówki na poziomie przekraczającym potrzeby kapitałowe DAEWOO TU? Dlaczego Minister Finansów nie reagował na informacje o tych praktykach?

   4. Dlaczego Minister Finansów przyzwolił na niemal całkowite umorzenie udziału FSO w kapitale DAEWOO TU, podczas gdy nawet pobieżna analiza stanu finansów zakładu ubezpieczeń nie wskazuje na taką potrzebę? Użycie motywu przeznaczenia obniżonego kapitału na pokrycie strat z lat ubiegłych nie zasługuje na uwagę, jako że nie wpływa na poziom kapitałów własnych spółki. Jak to się ma do konstytucyjnego nakazu poszanowania własności?

   5. Dlaczego Minister Finansów, szczegółowo znając zapisy uchwały Zarządu Komisarycznego o podwyższeniu kapitału zakładowego DAEWOO TU, dopuścił do pokrycia kapitału aportem, którego wartość nie została w sposób należyty i zgodny z prawem wyceniona, a na pierwszy rzut oka (zwłaszcza wytrawnego ekonomisty, jakim jest przecież Minister Finansów) jest znacznie przeszacowana (akcje spółki ProFuturo SA o nominale 200 zł wycenione na kwotę 29 870 zł każda przy ujawnionych stratach na poziomie 28 milionów zł na koniec 2002 r. i ujemnych przepływach pieniężnych na poziomie - (minus) 11 milionów zł)?

   6. Dlaczego Minister Finansów permanentnie ignorował wystąpienia DAEWOO-FSO wskazujące na możliwość wdrożenia przez FSO własnego programu naprawczego DAEWOO TU? Dlaczego nie zweryfikował opinii KNUiFE przedstawianej w tej sprawie przed podjęciem decyzji o odebraniu DAEWOO-FSO ogromnego majątku?

   7. Jak mógł Wiceminister Finansów Andrzej Sopoćko, wybitny przecież ekspert w dziedzinie finansów, mając na biurku złożony opracowany przez FSO projekt sanacji DAEWOO TU (m.in. poprzez aport akcji dużej, dochodowej giełdowej spółki z wyceną według kursu dnia odnotowanego na parkiecie), zatwierdzić program zaboru bogatej, samoistnie sanującej się firmy ubezpieczeniowej przez bankrutów (wskazujemy straty CIECHU, ProFuturo, Matrix.Pl, Investa SA)?

   8. Czy i w jaki sposób Minister Finansów zamierza zweryfikować dotychczasowe swoje posunięcia i wydane przez resort decyzje i czy zamierza je zmienić i w jaki sposób chce tego dokonać, jeżeli odnajdzie do tego przesłanki w postaci uchybień tak Zarządu Komisarycznego DAEWOO TU, Urzędu KNUiFE, czy też własnych?

   9. Dlaczego, sprawując nadzór nad instytucjami finansowymi, akceptuje Pan sytuację, w której Zarząd Komisaryczny (Brocka i Leczkowski), działając w granicach uprawnień Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy, zmienia Radę Nadzorczą przed rejestracją zmian kapitałowych i nie mając pewności, czy zostaną one zarejestrowane, a Przewodniczącym Rady Nadzorczej DAEWOO TU zostaje Ireneusz Sitarski, który pełnił funkcję Wiceministra Skarbu w okresie, w którym w Ministerstwie Skarbu zapadła decyzja upoważniająca firmy Janikosda i Soda Mątwy do inwestycji w DAEWOO TU?

   10. W jaki sposób Minister Finansów zrekompensuje DAEWOO-FSO utratę olbrzymiego majątku i utraconych w związku z tym korzyści (skoro rynek ubezpieczeniowy szacuje wartość wysanowanego DAEWOO TU na kwotę między 450 a 600 milionów zł) w przypadku rozstrzygnięcia przez Sąd Powszechny pozwu wniesionego przez DAEWOO-FSO na jej korzyść?

   Pytania te proszę traktować jako interpelację ponowną do Pana Premiera. Oczekuję zatem na nie odpowiedzi w przewidzianym przez Regulamin Sejmu trybie dla interpelacji poselskich.

   Tym razem jednak oczekuję odpowiedzi na zadane pytania, a nie w ogólnym temacie ubezpieczeń czy też działalności Zarządu Komisarycznego lub też Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych określonym przecież przez stosowne ustawy.

   Najbardziej jednak bulwersującym jest fakt pełnej wiedzy zarówno Zarządu Komisarycznego, KNUiFE z jej Przewodniczącym na czele, jak i Ministra Finansów, że z dniem 1 lipca br. obowiązywać będzie nowa, znacznie bardziej liberalna pod względem sposobu naliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych Ustawa o działalności ubezpieczeniowej. Na mocy jej zapisów towarzystwa ubezpieczeniowe dokonają przeszacowania rezerw, co w konkretnym przypadku DAEWOO TU może oznaczać niemal całkowitą autosanację. Okazuje się, że utrata wartego ponad 200 milionów zł DAEWOO TU może być ceną za jeden miesiąc, pomiędzy ustawowym terminem zakończenia misji Zarządu Komisarycznego a wejściem w życie ustawy (zapowiadanej przecież już od ponad pół roku).

   Poseł Andrzej Lepper

   Warszawa, dnia 9 czerwca 2003 r.