Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się do pana ministra o spowodowanie podjęcia przez pana czynności
Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się do pana ministra o spowodowanie podjęcia przez pana czynności faktycznych i prawnych w celu uregulowania sprawy źródeł finansowania i trybu przekazywania środków pieniężnych na ustawowe podwyżki wynagrodzeń pracowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (DzU nr 1 z 1995 r., poz. 2, z późn. zm.).
Podane wyżej przepisy ustawy zobligowały samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej do podwyższenia, począwszy od 1 stycznia 2002 r., przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę o kwotę nie niższą niż 203 zł w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy.
Kwoty podwyżek zostały określone przez ustawodawcę, natomiast nie zostały uwzględnione w kontraktach z kasami chorych.
Realizując postanowienia ustawy, Zespół Opieki Zdrowotnej w Dębicy wypłacił pracownikom w 2001 r. przysługujące im kwoty podwyżek, pozostając w przekonaniu, że kwoty te zostaną refinansowane przez kasę chorych.
Słuszność decyzji o podwyższeniu pracownikom wynagrodzenia została potwierdzona w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt III ZP 32/01, w której sąd rozstrzygnął, że ˝Przepis art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie (DzU nr 1 z 1995 r., poz. 2, z późn. zm.) stanowi podstawę indywidualnych roszczeń pracowników zatrudnionych w samodzielnych publicznych zakładach opieki zdrowotnej o podwyższenie w 2001 r. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę o kwotę nie niższą niż 203 zł w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy˝.
Przyznanie i wypłata podwyżek spowodowała zachwianie równowagi finansowej zespołu. Brak środków pieniężnych uniemożliwił wypłatę kolejnej ustawowej podwyżki należnej pracownikom w 2002 r. w myśl wyżej podanych przepisów. Zespół nie jest w stanie ponieść skutków finansowych obligatoryjnych podwyżek wynagrodzeń pracowników.
Dalszy brak środków finansowych nieuchronnie doprowadzi do utraty płynności finansowej zespołu, skutkiem czego nastąpi ograniczenie statutowej działalności zespołu poprzez radykalne zmniejszenie świadczeń opieki zdrowotnej lub nastąpią grupowe zwolnienia pracowników.
Na terenie działalności zespołu jest bardzo duże bezrobocie i dalsze zwolnienia z pracy mogą być podłożem niepokoju społecznego. Redukcje zatrudnienia w zespole w dalszej perspektywie przyczynią się również do ograniczenia udzielania świadczeń zdrowotnych. Należy podkreślić, że obszar działalności zespołu obejmuje ok. 150 tys. mieszkańców.
Równocześnie podaję, że zespół w Dębicy od szeregu lat prowadzi oszczędną politykę gospodarowania. Pomimo przyznawania podwyżek, płace zatrudnionego personelu są na niskim poziomie. Dalsze oszczędności uniemożliwiłyby bieżącą działalność zespołu.
W związku z powyższym zwracam się do pana ministra o zrefinansowanie kosztów zespołu w Dębicy oraz potwierdzenie, czy przytoczona wyżej ustawa jest dla pana obligatoryjna oraz uchwały Sądu Najwyższego są obowiązujące.
Z wyrazami szacunku
Poseł Zygmunt Wrzodak
Warszawa, dnia 7 maja 2003 r.