Szanowny Panie Ministrze! Zgłaszam zastrzeżenia przeciwko proponowanym zmianom art. 82a do ustawy z dnia
Szanowny Panie Ministrze! Zgłaszam zastrzeżenia przeciwko proponowanym zmianom art. 82a do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (DzU z 2000 r. nr 106, poz. 1126; nr 109, poz. 1157; nr 120 poz. 1269, DzU z 2001 r. nr 5, poz. 42; nr 100, poz. 1085; nr 110a, poz. 1190; nr 115, poz. 1229; nr 129, poz. 1439; nr 154, poz. 1800 oraz DzU z 2002 r. nr 74, poz. 676).
Proponowana w zapisie art. 82a ww. ustawy zmiana ma wprowadzić od 1 stycznia 2004 r. zakaz powierzania przez starostę gminom w drodze porozumienia spraw z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej.
Po reformie związanej z utworzeniem odrębnego organu, tj. powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, urzędy gmin na dzień dzisiejszy realizują następujące sprawy:
1. Zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę.
2. Decyzje na remonty i rozbiórki oddziałów budowlanych.
3. Decyzje orzekające o utracie ważności pozwoleń.
4. Decyzje pozwalające na wejście na teren sąsiedni.
5. Decyzję na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego.
6. Przenoszenie decyzji o pozwoleniu na budowę na rzecz innej osoby.
7. Decyzje odmawiające udzielenia pozwolenia na budowę.
8. Przyjmowanie zgłoszeń wykonania robót budowlanych oraz rozbiórek.
9. Postanowienia wydawane w trakcie postępowania o wydaniu decyzji.
10. Decyzje o pozwoleniu na użytkowanie obiektów budowlanych.
11. Prowadzenie rejestrów ruchu budowlanego oraz archiwizowanie dokumentacji budowlanej oraz sprawozdawczość regionalna i centralna.
Wiele gmin woj. świętokrzyskiego zajmuje wiodące miejsce pod względem ruchu budowlanego. Przykładem może być gmina Sędziszów, w której ruch budowlany przekłada się w szczególności na dynamiczny rozwój budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego, obiektów handlowych i usługowych. Na terenach wiejskich występuje budownictwo zagrodowe związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i rolniczej. Charaktertystycznym zjawiskiem na terenie gminy Sędziszów jest napływ ludności z terenów miejskich: Krakowa, Śląska, którzy wykupują działki zagrodowe (niezamieszkane) i adaptują budynki na cele rekreacyjne do czasowego zamieszkania na okres letni oraz występuje też budownictwo typowo letniskowe. Na terenia miasta Sędziszów dominuje budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne, a w centrum obiekty handlowe i usługowe.
Polityka gminy przejawia się w tym, iż podejmuje działania związane z tymi trendami poprzez tworzenie infrastruktury technicznej (wodociągi, kanalizacja, drogownictwo, gospodarowanie odpadami etc. na miarę swoich możliwości finansowych). Staraniem gminy jest również pozyskanie środków finansowych pozabudżetowych.
Każda nowa inwestycja budowlana ożywia gminę oraz stwarza pewne koniunktury. Tworząc plany zagospodarowania przestrzennego, gmina chciałaby wywierać wpływ na rozwój gospodarczy i ekonomiczny swojego terenu. W chwili obecnej gminy mają umocowanie do bezpośrednich kontaktów z inwestorami przede wszystkim poprzez wydawanie pozwoleń na budowę oraz sprawy związane z ruchem budowlanym. Fakt ten jest bardzo znaczący, jeśli chodzi o skrócenie drogi administracyjnej między inwestorem a administracją.
Procedura prawna związana z przebiegiem procesu budowlanego, w szczególności z powstaniem inwestycji budowlanej w świetle obowiązujących przepisów, jest żmudna i skomplikowana. Oprócz decyzji lokalizacyjnej wynikającej z przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym inwestor musi uzyskać decyzję realizacyjną. Wiąże się to z odpowiednim doborem projektu budowlanego, zapoznaniem się z miejscowymi uwarunkowaniami, a także z polityką gminy w zakresie inwestycji towarzyszących. Niejeden inwestor, podejmując decyzję o realizacji inwestycji, konsultuje bezpośredno swoje plany z odpowiednimi komórkami gminy, które udzielają wskazówek i informacji, jak i w jaki sposób najprostszy załatwić sprawę.
Oceniając to, należy stwierdzić, że droga od klienta - interesanta do gminy jest najbliższa i najprostsza. Można stwierdzić, iż procedura ta jest zwyczajem prawnym. Gmina jako druga strona była w pełni przygotowana, dysponując odpowiednimi środkami oraz potencjałem zapewniającym prawidłową obsługę ludności. Zauważyć należy, że starostwo powiatowe refinansuje tylko część kosztów związanych z prowadzeniem ww. spraw powierzonych. Dodatkowe środki zapewnione są przez urząd miasta i gminy.
Po dokonaniu powyższej analizy oraz konsultacji ze społeczeństwem w związku z nowym projektem ustawy Prawo budowlane stwierdzam, iż regulacja w zakresie przekazania spraw budowlanych do administracji rządowej jest z punktu widzenia zarówno samorządu, jak i wszystkich zainteresowanych niecelowa i nieuzasadniona. Wydłuży to tylko drogę administracyjną dla inwestora, mieszkańca gminy, który zmuszony będzie odbyć kilka wizyt w starostwie (czasami odległym o 30, 50 km), tracąc czas i pieniądze, podczas gdy mógłby sprawę załatwić w miejscowym urzędzie, który przede wszystkim otwarty jest na potrzeby miejscowego społeczeństwa.
W uzasadnieniu proponowanych zmian podano, iż propozycja nowego art. 82a ma na celu uporządkowanie kompetencji organów w procesie budowlanym.
Odnieść się należy, że powyższe stwierdzenie nie znajduje racjonalnego uzasadnienia i odbiega od istoty funkcjonowania administracji, która winna sprzyjać obywatelowi.
Panie Ministrze! W związku z powyższym chciałbym uzyskać informację na następujące pytania:
1. Czy Ministerstwo Infrastruktury mogłoby przeanalizować proponowane zmiany w ustawie i pozostawić dotychczasowe uregulowania prawne?
2. Czy według Ministerstwa Infrastruktury dotychczasowe uregulowania nie są bardziej trafne dla funkcjonowania administracji, biorąc pod uwagę fakt, że obecna praktyka bardziej pozwalała gminom, które posiadają odpowiednio przygotowane służby budowlane na prowadzenie tych spraw?
3. Czy ustanowienie ustawowo zakazu wykonywania przez gminy spraw z zakresu administracji rządowej niejednokrotnie odsuwa urząd od obywatela, stwarza dla niego często bariery czasowe, komunikacyjne, finansowe, informacyjne, niejednokrotnie trudne do pokonania dla znacznej części społeczeństwa?
Z wyrazami szacunku
Poseł Józef Cepil
Kielce, dnia 17 maja 2003 r.