W związku z nowelizacją rozporządzenia ministra edukacji narodowej i sportu z dnia 27 lutego
W związku z nowelizacją rozporządzenia ministra edukacji narodowej i sportu z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie organizacji kształcenia oraz warunków i form realizowania specjalnych działań opiekuńczo-wychowawczych w szkołach specjalnych zorganizowanych w zakładach opieki zdrowotnej i jednostkach pomocy społecznej (DzU nr 51, poz. 446) nastąpi zdecydowane pogorszenie opieki nad dziećmi przewlekle chorymi, leczonymi w stacjonarnych placówkach ochrony zdrowia - poza środowiskiem rodzinnym.
W uprzednio obowiązujących (sprzed 2003 r.) regulacjach opartych na podstawie art. 71c ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1991 r. o systemie oświaty (DzU z 1996 r. nr 67, poz. 329, z późn. zm.) specjalne działania opiekuńczo-wychowawcze organizowane w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, w zakładach rehabilitacji, w sanatoriach i prewentoriach, realizowane odpowiednio do wskazań lekarzy prowadzących leczenie dzieci i młodzieży przebywających w ww. zakładach były dostateczne.
Skrócenie wymiaru godzinowego (z 8 godzin do 5 godzin dziennie) zajęć zespołu pozalekcyjnego (grupy wychowawczej) zdecydowanie pogarsza opiekę nad dzieckiem przewlekle chorym leczonym poza domem rodzinnym. Dziecko przewlekle chore w obiektach lecznictwa zamkniętego typu sanatoryjnego przebywa co najmniej kilka tygodni.
W ciągu każdej doby: ok. 10 godzin to wypoczynek nocny, pod opieką pielęgniarki (1 pielęgniarka na ok. 60 dzieci). Z pozostałych 14 godzin zaledwie 8 godzin (przed 2003 r.), a po wprowadzeniu przytoczonego na wstępie rozporządzenia MENiS już tylko 5 godzin dziennie dziecko pozostaje pod opieką wychowawcy (w grupach dzieci chorych leżących od 8-12 chorych, chodzących od 13-16).
Zachodzi pytanie: jak zapewni się bezpieczeństwo dziecka chorego w ciągu pozostałych 9 godzin każdego dnia?
Ponadto należy zwrócić uwagę na sferę emocjonalną dziecka przewlekle chorego, dla którego przebywanie na leczeniu z dala od środowiska rodzinnego i środowiska rówieśników, włączenie go w program zabiegów diagnostycznych i leczniczych, stanowi stres.
Wychowawca prowadzący zajęcia pozalekcyjne (jak wymienione w § 5 ust. 2 omawianego aktu normatywnego - programy terapeutyczne, zajęcia rozwijające zainteresowania i uzdolnienia pacjentów, np. czytelnicze, plastyczne, wokalno-muzyczne) - może w znacznym stopniu zmniejszyć skutki stresu. Podkreślić należy, że na efekty leczenia dziecka przewlekle chorego chodzącego mają duże znaczenie: spacery, kontakt z przyrodą itp., które może organizować tylko wychowawca.
Rozporządzenie MENiS zakładające zmniejszenie wymiaru godzinowego opieki wychowawczej zdecydowanie pogarsza sytuację dziecka przewlekle chorego i może wpłynąć na pomniejszenie efektu leczniczego, który mały pacjent mógłby osiągnąć podczas kuracji w zakładach opieki zdrowotnej typu uzdrowiskowego, zakładach rehabilitacji. Pozwolę sobie zwrócić uwagę, że szczególna i trudna jest sytuacja dziecka przewlekle chorego leżącego.
Wnioski:
Nowa regulacja wprowadzona omawianym aktem normatywnym spowoduje:
1. Zmniejszenie bezpieczeństwa dziecka przewlekle chorego przebywającego w zakładach leczniczych typu zamkniętego.
2. Obniżenie efektu leczniczego u dziecka przewlekle chorego w ww. placówkach leczniczych.
3. Zwiększenie bezrobocia wśród wychowawców - pedagogów z wyższym wykształceniem i z pełnymi kwalifikacjami.
Zwracam się o przywrócenie regulacji obowiązujących przed rokiem 2003.
Z poważaniem
Poseł Zofia Krasicka-Domka
Warszawa, dnia 9 maja 2004 r.