Szanowny Panie Marszałku! Fundusze z budżetu przeznaczane na aktywne formy walki z bezrobociem, czyli
Szanowny Panie Marszałku! Fundusze z budżetu przeznaczane na aktywne formy walki z bezrobociem, czyli na:
1) szkolenia w zawodach i na uprawnienia,
2) prace interwencyjne,
3) roboty publiczne,
4) zatrudnienie skierowanego absolwenta,
tylko w znikomym stopniu wpływają na powstawanie nowych i trwałych miejsc pracy, a podejmowane inicjatywy w walce z bezrobociem są jedynie środkami doraźnymi. Mimo angażowania tych środków, bezrobocie nie ulega zmniejszeniu, wręcz przeciwnie - stale rośnie.
Ad. 1. Samo szkolenie w zawodach lub na uprawnienia może ułatwić bezrobotnemu podjęcie pracy na istniejącym stanowisku, ale nie rozwiązuje to problemu do końca. Na rynku pracy pozostaje wielu bezrobotnych w tych samych zawodach, którzy na skutek zwolnień nie mogą jej ponownie pozyskać. Szkolenie bezrobotnych w przypadku braku jakichkolwiek inwestycji mija się w większości przypadków z celem. Jest to tylko sztuka dla sztuki.
Ad. 2. Forma zatrudniania bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych pociąga za sobą negatywne skutki dla osób świadczących pracę na rzecz pracodawców. Refundacja części płacy zatrudnionego bezrobotnego jedynie prowokuje pracodawcę do obniżania płac pracowników. Urzędy pracy refundują wynagrodzenie przeważnie w połowie wysokości najniższego obowiązującego w kraju wynagrodzenia, co prowokuje pracodawcę do obniżania płac pracowników, bo skoro Urząd Pracy daje połowę, to pracodawca daje również połowę, czując się moralnie usprawiedliwionym. Następują też w związku z tym wymiany pracowników lepiej zarabiających na tych zatrudnianych w ramach prac interwencyjnych. Korzystają z tej formy również podmioty zagraniczne, które nie wnoszą nic do budżetu państwa. Jest to jaskrawy przykład przepływu pieniądza z budżetu bezpośrednio do kieszeni pracodawców.
Ad. 3. Fundusze przeznaczane na roboty publiczne praktycznie wykorzystywane są przez starostwa powiatowe celem utrzymywania personelu administracyjnego, głównie w urzędach pracy, ale nie tylko. Bezrobocie ciągle wzrasta, w związku z tym musi wzrastać zatrudnienie do jego bieżącej obsługi.
Ad. 4. Zatrudnienie skierowanego absolwenta ma charakter czasowy, od kilku do 12 miesięcy, a koszty wynagrodzenia pokrywa tylko urząd pracy. Wpływ na utworzenie nowego, stałego miejsca pracy - znikomy.
Biorąc powyższe pod uwagę, można dojść do wniosku, że fundusze przeznaczane na aktywne formy walki z bezrobociem generalnie nie przyczyniają się do ograniczania bezrobocia, a jedynie spełniają rolę wirtualną. Bezrobocie wcale nie spada, wręcz przeciwnie - rośnie.
W związku z powyższym proszę o rozważenie propozycji, by fundusze te przeznaczone były nie na refundację robocizny, ale na przykład na refundację kosztów zakupów materiałów w ramach inwestycji publicznych realizowanych przez samorządy, w tym również na budownictwo mieszkaniowe socjalne. Część kosztów inwestycji mogłyby ponieść samorządy i przyszli lokatorzy (dla tych refundacja zakupów materiałowych mogłaby stanowić długoterminowy kredyt, a sam Fundusz Pracy stałby się odnawialny, chociaż częściowo). Fundusz ten, by mógł spełniać swoją funkcję, powinien pozostać w gestii urzędów pracy, a nie samorządów, które mogłyby przeznaczyć go na utrzymywanie administracji.
W związku z powyższym interpeluję do Pana Ministra w powyższej sprawie:
1. Czy zamierza Pan Minister podjąć działania poprawiające celowość i prawidłowość wykorzystania funduszy budżetowych przeznaczanych na aktywną walkę z bezrobociem?
2. Jakiej wysokości w 2003 r. w skali kraju przekazywane są fundusze na aktywną walkę z bezrobociem i jakie przyniosły efekty w postaci stałych miejsc pracy?
Poseł Waldemar Borczyk
Warszawa, dnia 23 czerwca 2003 r.