Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 123, poz. 776 z p. zm.) pracodawca zatrudniający powyżej 25 pracowników pełnoetatowych jest zobowiązany do odprowadzania co miesiąc wpłat na PFRON w kwocie stanowiącej iloczyn 40,65% przeciętnego wynagrodzenia i liczby pracowników będących różnicą pomiędzy zatrudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6% a rzeczywistym zatrudnieniem osób niepełnosprawnych.
Konsekwencją przyjęcia takiej konstrukcji naliczania opłaty jest okoliczność, że zatrudnienie przez pracodawcę większej liczby pracowników powoduje zwiększenie jego obciążenia na rzecz PFRON. Stanowi to barierę wzrostu zatrudnienia w przedsiębiorstwach, a także stwarza pole do działań mających na celu obejście obowiązujących przepisów, np. poprzez segmentację firm i tworzenie mniejszych podmiotów, w których zatrudnienie nie przekracza 25 pracowników. Jednocześnie pracodawca nie może zaliczyć tych wpłat na poczet kosztów uzyskania przychodu w ramach obliczania podstawy opodatkowania w podatku dochodowym.
W związku z zarysowanym powyżej stanem faktycznym zwracam się z pytaniem do Pana Ministra, jakie działania zamierza podjąć Rząd w tym względzie, aby obowiązkowe wpłaty na PFRON nie stanowiły bariery rozwojowej dla podmiotów gospodarczych.
Z wyrazami szacunku
Poseł Wiesław Walendziak
Gdynia, dnia 25 czerwca 2003 r.