Szanowny Panie Ministrze! Od kilku lat w krajach Europy Zachodniej toczy się dyskusja na
Szanowny Panie Ministrze! Od kilku lat w krajach Europy Zachodniej toczy się dyskusja na temat bezpieczeństwa żywności genetycznie zmodyfikowanej.
Od kilku lat protestują również unijni rolnicy przeciwko uprawom genetycznie modyfikowanym, a do ich protestów dołączają się również konsumenci, którzy już wymusili na handlowcach i producentach przedstawienie dokładnego standardu sprzedaży produktów wolnych od genetycznych modyfikacji.
W Unii wymogiem jest monitorowanie całego łańcucha produkcyjnego danego produktu i jego przetworów od ziarna poprzez farmę aż po konsumenta. Konsumenci muszą mieć pewność, że zwierzęta, z których jest mięso czy mleko i jego przetwory, nie były karmione paszą zawierającą genetycznie modyfikowane organizmy.
Trzeba podkreślić, że unijne przepisy są wyjątkowo restrykcyjne, jeśli chodzi o produkcję i import żywności genetycznie modyfikowanej oraz jej znakowanie. Zezwalają one na zawartość w produkcie do 1% przypadkowego skażenia GMO (Genetycznie Modyfikowane Organizmy) i jest to bardzo restrykcyjnie sprawdzane.
Co prawda polskie przepisy prawne są dostosowane do wymogów unijnych dyrektyw, ale wątpliwości budzi ich przestrzeganie przez producentów i importerów żywności transgenicznej.
Ustawa z dnia 22 czerwca 2001 roku o organizmach genetycznie zmodyfikowanych szczegółowo określa uwalnianie GMO do środowiska, wprowadzanie do obrotu handlowego i znakowanie żywności genetycznie zmodyfikowanej oraz przewiduje sankcje prawne dla tych, którzy nie stosują prawidłowego oznakowania. Przeprowadzane kontrole przez Państwową Inspekcję Handlu wykazały, iż producenci nie przestrzegają obowiązującego prawa i nie znakują żywności, chociaż obecność genetycznie modyfikowanych organizmów potwierdzają badania laboratoryjne.
Trzeba zaznaczyć, że nieoznakowane produkty zawierające genetycznie zmodyfikowane składniki są nielegalne na polskim rynku, a polscy konsumenci nie mają żadnej ochrony przed możliwymi zagrożeniami dla zdrowia płynącymi z braku dostatecznej wiedzy o wpływie żywności genetycznie zmodyfikowanej na ludzki organizm. Konsumenci mają prawo wiedzieć, co kupują, i muszą mieć możliwość wyboru.
Jak wynika z raportu przygotowanego przez ANPED (Northern Aliance for Sustainability) w 2000 roku ˝Co na obiad mamo?˝ (Genetycznie zmodyfikowane rośliny uprawne i zawierająca je żywność w Polsce) cytuję: ˝do Polski importowane są olbrzymie ilości genetycznie modyfikowanych płodów rolnych z USA i Kanady, ale znakowanie zmodyfikowanej żywności nie jest egzekwowane i nawet odpowiedzialna za to instytucja, czyli Ministerstwo Środowiska, otwarcie stwierdza, że rozporządzenie ˝jest takie trochę puste˝.
Ta sama organizacja uważa, iż Polska po przystąpieniu do Unii Europejskiej może mieć poważne problemy z eksportowaniem żywności właśnie ze względu na to, iż nie przestrzegane jest znakowanie żywności genetycznie zmodyfikowanej oraz że nie monitoruje się w Polsce całego łańcucha produkcyjnego.
Dlatego zwracam się do Pana Ministra z pytaniem:
1) Co Ministerstwo Ochrony Środowiska zrobi, aby poprawić egzekwowanie znakowania żywności genetycznie zmodyfikowanej?
2) Czy żywność importowana do Polski jest badana pod względem zawartości genetycznie modyfikowanych organizmów?
3) Ile rocznie Ministerstwo Ochrony Środowiska wydaje pozwoleń na uwalnianie GMO do środowiska oraz wprowadzanie produktów transgenicznych do obrotu handlowego?
4) Kiedy powstanie w Polsce specjalne laboratorium spełniające wymogi europejskie, które będzie mogło wydawać certyfikaty i ekspertyzy na temat żywności genetycznie modyfikowanej, gdyż do tej pory takie badania przeprowadzane są na zlecenie polskich instytucji jedynie w krajach Europy Zachodniej?
Z poważaniem
Poseł Genowefa Wiśniowska
Warszawa, dnia 24 czerwca 2003 r.