Od 1 stycznia 2003 r. obowiązują zmiany w Ustawie o podatkach i opłatach lokalnych
Od 1 stycznia 2003 r. obowiązują zmiany w Ustawie o podatkach i opłatach lokalnych (DzU nr 200, poz. 1683). Wprowadzone do ustawy zmiany w znacznym stopniu przyczyniły się do obniżenia dochodów w budżecie gmin.
Szczególnie niekorzystne dla budżetu gmin są zapisy art. 2 ust. 2 ustawy, które stanowią, że ˝opodatkowaniu podatkiem dochodowym od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej˝, oraz art. 7 ust. 1 pkt 10 zwalniającego od podatku od nieruchomości grunty stanowiące nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
Tak skonstruowany zapis ustawowy spowodował nie tylko wyłączenie z opodatkowania podatkiem od nieruchomości działek letniskowych i rekreacyjnych oraz działek pod budynkami i opodatkowanie ich wielokrotnie niższym podatkiem rolnym, ale zwolnił je od podatku rolnego, z uwagi na niską klasę gruntu. Spowodowało to nieopodatkowanie podatkiem od nieruchomości całych osiedli domków jednorodzinnych, większości działek pod budynkami letniskowymi oraz działek rekreacyjnych.
Dane z ewidencji gruntów, które są podstawą wymiaru podatków, w swej większej części zawierają zapisy niemodernizowane od 1970 r. Nie jest możliwe tak szybkie dokonanie zmian w ewidencji gruntów, aby dostosować je do zapisów cytowanej wyżej ustawy i opodatkować grunty stanowiące obecnie użytki rolne, ale już nieposiadające charakteru rolnego.
Wprowadzone zmiany do art. 2 ust. 2 oraz art. 7 ust. 1 pkt 10 wyżej wymienionej ustawy spowodowały, że wiele gmin w stosunku do 2002 r. ma obniżone z tego powodu dochody.
Dla przykładu gmina Solina uzyskała z tego tytułu w stosunku do 2002 r. dochody niższe o kwotę ok. 250 tys. złotych. Jest to w budżecie gminy znacząca kwota, warunkująca niejednokrotnie podjęcie niezbędnych zadań inwestycyjnych, o które zabiega lokalna społeczność.
Lokalnym samorządom przybywają nowe zadania, lecz w ślad za tym nie idą wystarczające środki na ich realizację. Wydaje się, że propozycje lokalnych władz samorządowych, co do zmian niekorzystnych dla nich zapisów ustawowych, są uzasadnione.
Samorządy zgłaszają propozycje, by szybko znowelizować przepisy tej ustawy. Proponują one np. taką zmianę treści art. 2 ust. 2 oraz art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w ten sposób, aby nie dotyczyły one wyłącznie gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, ale również zabudowanych budynkami letniskowymi i gruntów rekreacyjnych.
Moje pytania są następujące:
1. Czy Rada Ministrów dostrzega ten problem i jakie wyciąga z niego wnioski?
2. Czy zamierza dokonać zmian w ustawie wychodząc naprzeciw oczekiwań lokalnych samorządów?
3. Czy Rada Ministrów nie powinna zobowiązać Wojewodów do konsultacji z Wójtami, Burmistrzami i Prezydentami miast propozycji zmian dotyczących finansowania samorządów w ustawach, które wnosi do Sejmu, w przypadku gdy zachodzi obawa, że poprawiane uregulowania ustawowe mogą uszczuplić ich dochody?
Poseł Alicja Lis
Jarosław, dnia 7 lipca 2003 r.