Szanowny Panie Premierze! Działając na podstawie ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, art.
Szanowny Panie Premierze! Działając na podstawie ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, art. 14 ust. 1 pkt 7 z dnia 9 maja 1996 r. (DzU 1996 Nr 73 poz. 350 z późniejszymi zmianami), oraz art. 118 Regulaminu Sejmu (MP 1998 Nr 44 poz. 618, z późniejszymi zmianami), zwracam się do Pana Premiera w sprawie braku umowy pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Kazachstanu o przekazywaniu świadczeń z ubezpieczenia społecznego.
Inspiracją do napisania niniejszej interpelacji była wizyta w moim biurze repatrianta z Kazachstanu. Zainteresowany przyjechał do Polski w 1995 r. Do momentu opuszczenia Kazachstanu pobierał on w Kazachstanie emeryturę. Problem w tym, że już w Polsce okazało się, iż nie jest zawarta umowa pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Kazachstanu, która umożliwiałaby przekazywanie nabytych w Kazachstanie świadczeń emerytalnych do Polski.
Zgodnie z informacją uzyskaną przeze mnie od Kierownika Wydziału Konsularnego Ambasady Republiki Kazachstanu w Warszawie, ˝...Na podstawie punktów 1 i 2 artykułu 2 Ustawy Republiki Kazachstanu z 26.06.1997 r. świadczeniach emerytalnych, moc prawna z dnia 4.01.1998 r., emerytury są wypłacane obywatelom Republiki Kazachstanu˝.
W tej sytuacji zwracam się do Pana Premiera z następującymi pytaniami:
1. Czy rząd polski poczynił jakiekolwiek starania o uregulowanie niniejszej kwestii? W szczególności istotne wydaje się zawarcie przedmiotowych umów bądź porozumień z państwami byłego Związku Radzieckiego, ze względu na specyfikę uwarunkowań historycznych i dalej idąc - ze względu na duży napływ repatriantów właśnie z tych państw.
2. Czy istnieją analogiczne umowy bądź porozumienia w kwestii przekazywania świadczeń z ubezpieczeń społecznych z jakimkolwiek państwem byłego Związku Radzieckiego, w związku z ustawą o repatriacji?
3. Czy w toku trwających właśnie prac nad zmianą ustawy o repatriacji rząd Pana Premiera uwzględnił przedmiotowy problem?
4. Czy - w przypadku jeśli rząd polski nie dojdzie do porozumienia z władzami krajów, których dotyczy ten problem - jest możliwe, na podstawie stosownych dokumentów poświadczających uprawnienia repatrianta do uzyskiwania świadczeń z ubezpieczenia społecznego w kraju, z którego przybył do Polski, by Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłacał repatriantowi jakąś formę świadczenia zastępczego?
Kwestia poruszona w niniejszej interpelacji wydaje się zasadnicza z tego względu, że większość repatriantów z krajów byłego Związku Radzieckiego to osoby w słusznym wieku, które po przybyciu do Polski nie mają wielu możliwości osiągania dochodów. Pozbawienie należnych im, bo przecież wypracowanych rent i emerytur czyni ich niejednokrotnie klientami pomocy społecznej. Należy zwrócić uwagę na fakt, że wśród repatriantów często występuje spora bariera językowa, utrudniająca im, podobnie jak niski poziom wykształcenia oraz wiek, podjęcie jakiejkolwiek pracy.
Wspomnieć należy, iż to właśnie Państwo Polskie wyszło z inicjatywą sprowadzenia do kraju obywateli pochodzenia polskiego. Dlatego też do polskich władz należeć powinno wypracowanie takich umów międzynarodowych, które nie dopuszczają możliwości utraty przez obywateli praw nabytych, rzutujących na sytuację życiową po powrocie do Polski i - dalej idąc - pozwalają im czuć się pełnoprawnymi członkami społeczeństwa polskiego.
Dla wielu ludzi pochodzenia polskiego, którzy korzystając z ustawy o repatriacji, przybyli do Polski, było to spełnienie marzeń o powrocie do Ojczyzny oraz nadzieja na lepszy byt. Niestety - w takiej sytuacji jak opisana powyżej, trudno dziwić się rozgoryczeniu naszych rodaków, którzy borykają się z trudnościami finansowymi i na dzień dzisiejszy - zgodnie z literą prawa - nie można im pomóc w zrealizowaniu nabytych przez nich praw.
Z poważaniem
Poseł Bolesław Piecha
Rybnik, dnia 16 lipca 2003 r.