Szanowny Panie Prezesie Rady Ministrów! Dzięki dekretowi o reformie rolnej z 22.07.1944 r. wielu
Szanowny Panie Prezesie Rady Ministrów! Dzięki dekretowi o reformie rolnej z 22.07.1944 r. wielu polskich chłopów, również na Warmii i Mazurach, stało się ˝posiadaczami˝ poniemieckich gruntów i nieruchomości. Teraz, kiedy nasze wejście do Unii Europejskiej jest już kwestią miesięcy, wielu z nich zaczyna się bać, że Niemcy zabiorą im tę ziemię. Widok Niemca w wiosce nikogo dziś nie dziwi. Filmują posesje, kto tu mieszkał, potem opowiadają, jak ich to boli, że sami już tu nie mieszkają, i jak bardzo liczą, że tu jeszcze wrócą. Ciągle powtarzają, że zostali wywłaszczeni. Chłopski strach potęgują dodatkowo tzw. Grundbuchy, czyli stare księgi gruntowe, w których ciągle jako prawowici właściciele wielu gospodarstw figurują niemieccy rolnicy. Polscy rolnicy zastanawiają się, czy na podstawie Grundbuchów dawni właściciele gospodarstw będą starali się je odzyskać.
Większość Grundbuchów dotyczących gruntów w naszym regionie zalega w magazynach Archiwum Państwowego w Olsztynie. Zastępca dyrektora Archiwum potwierdza, że w ostatnim czasie zainteresowanie Grundbuchami wzrosło. Przychodzą ludzie, którym potrzebny jest odpis z Grundbucha, żeby starać się o rentę z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Niemcom jednak odpis z Grundbucha może się przydać jeszcze do czegoś innego: do odzyskania swojej dawnej własności. Na naszych terenach wciąż nie jest rozwiązana kwestia własności wielu gruntów i nieruchomości. Ludzie przez wiele lat je użytkują, nie mając do nich żadnych tytułów własności.
Ze względu na powyższe oraz mając na uwadze zaniepokojenie rolników z Warmii i Mazur zobowiązany jestem zadać Panu Ministrowi pytania, na które oczekuję odpowiedzi:
1. Czy na podstawie wpisu w tzw. Grundbuchu Niemcy będą mogli domagać się zwrotu nieruchomości, które stracili po zakończeniu II wojny światowej?
2. Czy rolnicy, którzy nie posiadają żadnych tytułów własności na grunty i nieruchomości, mają powody do obaw?
Z poważaniem
Poseł Adam Ołdakowski
Bartoszyce, dnia 25 lipca 2003 r.