Szanowny Panie Premierze! Od wielu już lat toczy się dyskusja nt. problemów komunikacyjnych Wrocławia.
Szanowny Panie Premierze! Od wielu już lat toczy się dyskusja nt. problemów komunikacyjnych Wrocławia. Z tej dyskusji jak na dziś niewiele wynika. Wrocław, nie mając obwodnic autostradowych, jest miastem przeciążonym ruchem tranzytowym, szczególnie ciężkim, a w konsekwencji systematycznie niszczonym i zatruwanym. Wrocław nie ma kilkudziesięciu potrzebnych mostów i wiaduktów, co skutkuje koncentracją ruchu wewnątrzmiejskiego wzdłuż kilku ciągów komunikacyjnych i w kilku węzłach krzyżowania się tras ruchu. Wreszcie Wrocław nie ma pełnej sieci pierścieniowych obwodnic zewnętrznych, co w istotny sposób negatywnie wpływa na rozwój miasta i regionu. Dyskusja tocząca się w różnych gremiach władzy państwowej i samorządowej uzupełniana jest głosami środowisk lokalnych i zawodowych, publikowanymi chociażby na łamach prasy lokalnej. W moim przekonaniu nie jest jednak możliwe rozwiązanie problemów komunikacyjnych aglomeracji wrocławskiej i samego miasta Wrocławia bez jednoznacznie zdefiniowanych interesów Państwa Polskiego w zakresie komunikacji drogowej, realizowanych na terenie województwa dolnośląskiego.
Ostatnie spory gminy Wrocław z gminą Kąty Wrocławskie, które przybrały nawet charakter swoistego szantażu (zgoda na drogę wojewódzką konieczną dla Wrocławia w zamian za zgodę miasta na lokalizację centrum handlowego na terenie sąsiadującej z miastem gminy), dowodzą, że przy realizacji partykularnych zadań planistycznych (miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego) interes państwa schodzi na dalszy plan, co w efekcie może zagrażać interesowi państwa.
Historycznie ukształtowane przez kilka ostatnich wieków główne szlaki komunikacyjne przebiegające przez Śląsk Nadodrzański (Dolny Śląsk) nie uwzględniały interesu polskiego. Również układ uliczny Wrocławia został zmodyfikowany w ciągu lat władztwa prusko-niemieckiego pod kątem relacji ˝pruskich˝ - na kierunku wschód-zachód. W związku z tym obecne ciążenia komunikacyjne, przebiegające prostopadle do tych historycznych kierunków - w relacjach: 1. Warszawa - Praga oraz 2. Poznań - Wiedeń z podwariantami, natrafiają na problemy nie do rozwiązania: dwa wąskie mosty na kierunku ˝poznańskim˝: Osobowicki i Trzebnicki oraz dwa mosty na kierunku ˝warszawskim˝: Warszawski i Jagielloński. Próby rozwiązania tego ˝węzła gordyjskiego˝ w granicach miasta to: Most Tysiąclecia (położony nieopodal Mostu Osobowickiego) oraz pochodzący z innej epoki i z innych uwarunkowań (autostrada na Poznań - z Pragi) ˝łącznik autostradowy˝, nad którym ciąży odium ˝grzechu pierworodnego˝, czyli gra interesów różnych grup nacisku!
Doświadczenia towarzyszące koncepcji wschodniej obwodnicy Wrocławia, zwanej wcześniej ˝drogą powiatową˝, a obecnie ˝drogą wojewódzką˝, dowiodły, że bez zdecydowanej postawy i działania Ministerstwa Infrastruktury kolejne odcinki potencjalnej ˝dużej obwodnicy˝ Wrocławia (odległej o ok. 20 km od Rynku) staną się przedmiotem gry pomiędzy gminami. Źródłem sprzeczności może być konflikt interesów (np. rywalizacja gmin Kobierzyce i Żórawina) lub też obawa o wzrost liczby konkurentów.
Panie Premierze! Oczekuję szybkich rozstrzygnięć. Po wschodniej stronie Wrocławia proces inwestycyjny już trwa. Rozpoczyna się batalia o zachodni odcinek tej obwodnicy. Niepokoi cisza wokół północnego jej fragmentu. Najwyższy czas na działanie, a czasu jest coraz mniej! Dlatego raz jeszcze wnoszę o jednoznaczne zdefiniowanie interesów Państwa Polskiego w zakresie komunikacji drogowej, realizowanych na terenie województwa dolnośląskiego.
Z poważaniem
Poseł Antoni Stanisław Stryjewski
Wrocław, dnia 28 lipca 2003 r.